Άρθρο της Παρασκευής Δημοπούλου για το babywearing

To babywearing υφίσταται εδώ και χιλιάδες χρόνια. Πριν από τις αρχές της δεκαετίας του 1900, οι γονείς ανά τον κόσμο χρησιμοποίησαν μία ποικιλία μακριών υφασμάτων, υφάσματα τύπου σάλι (εσάρπα), κασκόλ, ακόμη και κλινοσκεπάσματα προκειμένου να διευκολυνθούν ως προς τις δουλειές του σπιτιού, αλλά και τις αγροτικές εργασίες. Οι μητέρες εκείνης της εποχής έπρεπε αμέσως μετά τον τοκετό να εργαστούν σκληρά και δεν είχαν χρόνο να ασχοληθούν αποκλειστικά με το μωρό, οπότε προκειμένου να συγχρονίσουν μητρότητα και εργασία «φορούσαν» τα μωρά τους. Οι μητέρες εκείνες δεν ακολουθούσαν κανόνες, αλλά μία κοινή, φυσική, λογική του να διευκολύνουν την ζωή τους.

Στην πορεία όμως, με το πέρασμα των χρόνων, κάτι άλλαξε. Τα μωρά τοποθετήθηκαν σε καροτσάκια και βρεφικές κούνιες, σε μεγάλα δωμάτια, απομονωμένα από το δωμάτιο των γονιών τους, με οδηγίες να μην αγγίζονται, να μην παίρνονται αγκαλιά για να μην… «κακομάθουν».

Ο Δρ. William Sears, Αμερικανός παιδίατρος και συγγραφέας, υποστηρικτής της φιλοσοφίας του attachment parenting, θεωρεί ότι τα μωρά όταν γεννιούνται θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως προέκταση του ενδομήτριου περιβάλλοντος και ότι είναι ωφέλιμο μετά την γέννησή τους οι γονείς να συνεχίζουν να τα κουβαλούν και εκτός μήτρας.

Πράγματι, το «φόρεμα» των νεογνών/βρεφών έχει πολλά οφέλη, τόσο για την σωματική τους ανακούφιση όσο και για την ψυχοσυναισθηματική τους ανάπτυξη. Οφέλη έχει και για τους γονείς φυσικά.

Ορισμένα από αυτά είναι:

  • Για την μητέρα ή τον μπαμπά που φοράει το μωρό του, το babywearing, προσφέρει άνεση, ελευθερία κινήσεων προκειμένου να ασχοληθεί παράλληλα με δουλειές του σπιτιού, με τα μεγαλύτερα παιδιά, ή με οτιδήποτε άλλο χρειαστεί.
    Συμβάλλει στην ανάπτυξη γρήγορου συναισθηματικού δεσμού μεταξύ δυάδας.
  • Οι τρεις πρώτοι μήνες ζωής ενός βρέφους δεν είναι τυχαίο ότι έχουν ονομαστεί «το τέταρτο τρίμηνο». Αυτό σημαίνει ότι το νεογνό/βρέφος με το που γεννιέται μέχρι τους τρεις μήνες ζωής του συνεχίζει να αισθάνεται ότι είναι ένα με το σώμα της μητέρας του, άρα μεσα από την συνεχή αγκαλιά της ηρεμεί, και όχι μόνο.
  • Διευκολύνει τον θηλασμό, ιδιαίτερα όταν το μωρό βρίσκεται σε άλμα ανάπτυξης και κάνει μαραθώνιους θηλασμούς, στην φάση όπου το μωρό περνά κολικούς, όταν το μωρό έχει γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠ) και ανακουφίζεται όταν βρίσκεται και θηλάζει σε όρθια στάση, αργότερα όταν το μωρό βγάζει δόντια, σε όλες αυτές τις καταστάσεις, και όχι μόνο, το βρέφος παρηγορείται αρκετά όταν είναι συνεχώς στην αγκαλιά της μητέρας του.
  • Το βρέφος, μετά τον αποχωρισμό του από την μήτρα της μητέρας του, βιώνει δύο ακόμη αποχωρισμούς (στην ηλικία των οκτώ μηνών και στην ηλικία των δεκαοκτώ μηνών) κατά τους οποίους στρεσσάρεται, είτε γιατί νοιώθει ότι εγκαταλείπεται από τον φροντιστή του κάθε φορά που εκείνος χάνεται από το οπτικό του πεδίο, είτε γιατί νοιώθει ότι μεγαλώνει ωστόσο δεν ξέρει πώς να το εκφράσει, πώς να το διαχειριστεί με συνέπεια να προσκολλάται ακόμη περισσότερο σε εκείνον. Και σε αυτές τις περιόδους ένας μάρσιπος αγκαλιάς σίγουρα προσφέρει ανακούφιση, παρηγοριά.
  • Στον χρόνο και μετά ή λίγο πριν, που τα περισσότερα μωρά αρχίζουν να περπατούν, αλλά όμως όταν βρίσκονται εκτός σπιτιού κουράζονται εύκολα και δεν μπορούν να περπατήσουν για πολύ, αντί μία μητέρα στα ψώνια της να κουβαλά τσάντες, καρότσι, και το μωρό στην αγκαλιά με τα χέρια της στην περίπτωση που εκείνο κλαίει, γιατί ενδεχομένως έχει βαρεθεί ακίνητο μέσα στο καρότσι, το πιο εύκολο για εκείνη, και εφόσον δεν έχει άλλο άτομο μαζί της για βοήθεια, είναι να έχει το μωρό σε μάρσιπο , χωρίς να κουβαλά καρότσι , παρά μόνο τις τσάντες από τις αγορές της. Σε αυτή την περίπτωση, δεν παρεμποδίζεται η φυσική ανάγκη του παιδιού προς εξερεύνηση γιατί όταν το θελήσει το ίδιο η μητέρα του απλά το βγάζει από τον μάρσιπο και το αφήνει ελεύθερο να περπατήσει, να εξερευνήσει, χωρίς να δυσκολεύεται η ίδια εξίσου να κουβαλά κάτι άλλο πέρα από ό,τι έχει αγοράσει.

Η επιλογή του είδους του μάρσιπου αγκαλιάς είναι καθαρά δική σας απόφαση, εσείς θα επιλέξετε τον μάρσιπο με τον οποίο θα νοιώσετε άνετα μαζί με το παιδί σας. Παρόλα αυτά, υπάρουν συμβατικοί μάρσιποι όπου είναι ακατάλληλοι λόγω επιβαρυντικών πιέσεων που ασκούνται στα ισχία, σύμφωνα με το Διεθνές Ινστιτούτο για την Δυσπλασία Ισχίων. Αντίθετα, κατάλληλοι είναι οι μάρσιποι αγκαλιάς τύπου sling, mei tai, wrap, pouch. Η θέση στην οποία βρίσκεται ένα μωρό στους παραπάνω μάρσιπους αγκαλιάς είναι η θέση «βατραχάκι», όπου το μωρό βρίσκεται σε όρθια θέση με τα πόδια ανοιχτά και τα γόνατα υποστηριγμένα και λυγισμένα.

Δοκιμάστε ποιος μάρσιπος είναι ο κατάλληλος για εσάς και το μωρό σας και απολαύστε κάθε στιγμή σας…μόνο με αγκαλιά!

Παρασκευή Δημοπούλου,
Νοσηλεύτρια ΤΕ,
MSc στην Δημόσια Υγεία,
Φοιτήτρια Μαιευτικής Αθήνας.

Ενεργειακό Νόρα Καρατσικάκη - Κλινικός Διαιτολόγος - Διατροφολόγος