Με αποστόμωσε: «Πες μου τι να ψηφίσω για να μην ξαναψηφίσω Χρυσή Αυγή». Του λέω:
– Άκου, Γιάννη μ’, ποτέ δεν σου είπα να μην ψηφίσεις Χρυσή Αυγή. Γιατί να σου πω τώρα; Στο κάτω – κάτω, αφού ζητάς τη γνώμη μου, θα σου πω ευθέως: Η Χρυσή Αυγή είναι χρήσιμη, πρώτον, και, δεύτερον, αποτελεί ιστορική νομοτέλεια του συστήματος, μ’ αυτή ή την άλλη μορφή. Όσοι διάβασαν πέντε βιβλία στη ζωή τους, ξέρουν τι λέω… Γιατί λοιπόν με ρωτάς; Γιατί να σου πω να ΜΗΝ ψηφίσεις Χρυσή Αυγή; Όχι, δεν θα το κάμω. Δεν είπα ούτε στη γυναίκα μου ποτέ τι να ψηφίσει, γιατί να το κάμω σε σένα;
Όχι. Αλλά καταλαβαίνω τι λες! Αναρωτιέσαι τι να ψηφίσει ένα νέο παιδί. Γιατί να ψηφίσει ΠαΣοΚ ή Νέα Δημοκρατία; Γιατί να ψηφίσει τον Σύριζα; Το ΚΚΕ, γιατί; Με ποιο επιχείρημα ο νέος πολίτης να κάνει το ένα ή το άλλο…
Εγώ τώρα πρέπει ν’ αφήσω τα «μη» και τα «δεν», εγώ τώρα πρέπει να καταθέσω άποψη και να πω στο γιο του φίλου μου και στην κόρη της γειτόνισσας: «Μπορείς να ψηφίσεις ΑΥΤΟ γι’ αυτόν και γι’ αυτόν το λόγο».
Να το κάνω, Γιάννη μ’. Θα ξεκινήσω από μένα, θα σου πω τι λέω να ψηφίσω εγώ. Ψηφίζω… δικτατορία!
– Γιατί… τώρα… δικτατορία δεν έχουμε;
– Θα κάνω ότι δεν άκουσα… Που λες, εγώ θα ψηφίσω δικτατορία… Εννοώ ότι δεν βλέπω κανένα κόμμα που μπορώ να ψηφίσω, επομένως απέχω, αλλά η αποχή μου φέρνει μοιραία και αναπόφευκτα την στρατιωτική δικτατορία, το ίδιο το Σύνταγμα δίνει εντολή στο Στρατό ν’ αναλάβει πρωτοβουλία σε περίπτωση κινδύνου, διότι δεν νοείται κενό εξουσίας για τη χώρα. Απέχω, αλλά δε μου αρέσει που απέχω. Άρα κάτι πρέπει να κάνω. Λέω… να κάτσω στ’ αυγά μου, να μην ψηφίσω κανένα κόμμα, κανέναν πολιτικό, μακάρι να το έκαναν κι άλλοι, ώστε να έρθει δικτατορία μια ώρα αρχύτερα!
– Αστειεύεσαι!
– Ναι… Αστείο δεν είναι; Μόλις είπες ότι «έχουμε δικτατορία». Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι, όταν ψηφίζεις το ένα ή το άλλο κόμμα, σου προκύπτει δικτατορία. Αν δεν ψηφίζεις κανένα, το ίδιο… Ποια η διαφορά;
– Έχουμε μπλέξει μου φαίνεται!
– Πάλι καλά που το κατάλαβες! Λοιπόν, η Χρυσή Αυγή δεν είναι το πρόβλημα. Είναι η λύση του προβλήματος.
– Τι εννοείς πάλι;
– Αρνούμαι να σου κάνω δωρεάν μαθήματα κοινωνιολογίας…
– Να υποθέσω ότι μπορείς να ψηφίσεις κι εσύ Χρυσή Αυγή;
– Βεβαίως. Γιατί όχι; Αν ο μόνος τρόπος να ξυπνήσει αυτός ο λαός, είναι το σοκ, γιατί να μην ψηφίσω;
– Θα μπορούσες να μου εξηγήσεις τι εννοείς, όταν λες «ξύπνημα»;
– Να σου πω, Γιάννη μ’. Ξύπνημα είναι…
Ένας Νιγηριανός διέκοψε τη συζήτηση με το Γιάννη και μας έδειχνε κάτι CD. Μόλις έφυγε ο Νιγηριανός, χτύπησε το κινητό τηλέφωνο του Γιάννη, ήταν η γυναίκα του, τον ρωτούσε γιατί άργησε. Μόλις έκλεισε το τηλέφωνο ο Γιάννης, πέρασε ένα μοτοσακό με βγαλμένη εξάτμιση και δεν ακούγαμε ο ένας τον άλλο, περιμέναμε ώρα πολλή να περάσει. Πάω να εξηγήσω τι σημαίνει «ξύπνημα» στο Γιάννη και πέρασε η ντουντούκα που καλούσε τους πολίτες σε συγκέντρωση για τη διάσωση του πάρκου.
Και μετά ξύπνησα… Όταν είδα και άκουσα έναν συμπολίτη να ρίχνει ηχηρά τη ροχάλα του στο πεζοδρόμιο το πολύ δύο μέτρα μακριά μας…
