Ο Σύριζα, το ΠαΣοΚ και η ίδρυση του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών
Με πικρόχολη διάθεση ο Ευάγγελος Βενιζέλος χαρακτήρισε “ατομικό κόμμα” το “Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών” που ίδρυσε ο Γιώργος Παπανδρέου. Θα είχε δίκιο, αν, πρώτον, ο ίδιος δεν είχε αποδειχτεί “σατράπης” τα τρία χρόνια της ηγεσίας του στο ΠαΣοΚ, και, δεύτερον, αν ο Παπανδρέου ίδρυε κόμμα χωρίς να του το έχει ζητήσει κανείς. Του το ζητούσαν όμως για πολύν καιρό επίμονα χιλιάδες πρώην πασόκοι σε όλη την Ελλάδα. Κι αυτός σιωπούσε. Μέχρι που, την τελευταία στιγμή, πείσθηκε.
Είναι πολλοί (όχι μόνο στην ηγεσία του ΠαΣοΚ, αλλά η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου, 90%, βάσει δημοσκοπήσεων) που πίστευαν ότι ο Γιώργος έπρεπε να πάει σπίτι του, καλό θα ήταν κιόλας να μας αδειάσει τη γωνιά, να πάει στην Αμερική, στο χωριό της μάνας του…
Ας δεχτούμε ότι ισχύουν οι κατηγορίες που του προσάπτουν, ότι δεν διαπραγματεύτηκε σθεναρά το 2010, έβαλε τη χώρα στο μνημόνιο, πήρε 44% στις εκλογές του 2009, είναι αυτός που φταίει για την κατάρρευση του κόμματος στις εκλογές του 2012. Τι άλλο; Είναι, λέει, εκπρόσωπος του παλιού πολιτικού συστήματος, άρα ευθύνεται για την κατάντια της χώρας, όσο και οι άλλοι. Σωστά: Όσο και οι άλλοι. Όμως… για σταθείτε… εδώ… τα φορτώσαμε ΟΛΑ σ’ αυτόν! Και δεν έχουμε κανένα ηθικό πρόβλημα να τιμωρηθεί (ακόμα και καθ’ υπερβολήν) ένας από τους ενόχους της μεταπολίτευσης. Αλλά θέτουμε το λογικό πρόβλημα: Γιατί να φορτωθεί ένας όλες τις αμαρτίες του φθαρμένου και του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος; Μήπως αυτό προωθείται σκοπίμως για να αθωωθούν οι πολλοί υπόλοιποι ένοχοι;
Η πρωτοφανής για έναν πρώην πρωθυπουργό απαξίωση του Γιώργου καλλιεργήθηκε ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο: Όχι για να τιμωρηθεί ένας ένοχος των μνημονίων, αλλά για ν’ αθωωθούν οι πολλοί ένοχοι των αμέτρητων εγκλημάτων που οδήγησαν στα επαχθή μνημόνια. ‘Ένοχοι δεν είναι όσοι περιέβαλλαν τον τότε πρωθυπουργό το 2010, αλλά όσοι άσκησαν εξουσία ή συνδικαλισμό τα τελευταία σαράντα χρόνια! Οι οποίοι σήμερα (όλοι τους) εξαγνίζονται μέσα από τα ψηφοδέλτια και τη στελέχωση του Σύριζα, ξεπλένοντας το μαύρο χρήμα που καταβρόχθισαν… ΑΥΤΟ είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο των ημερών!
Μακάρι ο Σύριζα να κατέβαινε στις εκλογές όπως ήταν πριν από το 2010, όπως τότε που συγκινούσε ακόμα και τους αντιπάλους του, μακάρι να ερχόταν σήμερα για να πείσει το μέγα πλήθος με τις αριστερές ιδέες του. Θα είχαμε κάθε συμπάθεια γι’ αυτόν, αν δεν θα παίρναμε το θάρρος να τον υποστηρίξουμε κιόλας δημόσια για ν’ αντιπαραβάλλουμε εκτάκτως τον λαϊκό λόγο του απέναντι στη νεοφιλελεύθερη αφασία… Δυστυχώς δεν πρόκειται γι’ αυτό, αλλά για την ανήθικη ενέργεια της ηγεσίας του να στεγάσει ψηφοθηρικά όλους τους παλιούς πασόκους, εκείνους που διέπρατταν ασύστολα και επί μακρόν όλα εκείνα που αποδίδουν σήμερα μονοκούκι, ατομικά, προσωπικά, στο Γιώργο Παπανδρέου, αναδεικνύοντας το ιδανικό θύμα! Πρόκειται για μία ανυπόφορη στρέβλωση της λογικής, για μια υπερμεγέθη “κολυμβήθρα του Σιλωάμ”, την οποία προσπάθησαν εσχάτως να μετριάσουν και να κοντύνουν, απορρίπτοντας τη μαζική είσοδο και άλλων ορφανών πασοκογενών…
Η ίδρυση νέου κόμματος από τον Γιώργο Παπανδρέου, κόντρα μάλιστα ΚΑΙ στην Ναπολεόντεια ηγεσία του ΠαΣοΚ, είναι πάνω απ’ όλα ζήτημα πολιτικής αξιοπρέπειας όχι μόνο του ιδίου, αλλά όλων εκείνων που δεν “βολεύτηκαν” στην τρέχουσα πλειοψηφική λογική της απαξίωσης. Θα τολμούσαμε να πούμε ότι είναι ζήτημα αντίστασης στην ολική κατάρρευση της πολιτικής λογικής.
Ακόμα και μονοψήφιο ποσοστό να λάβει το “Κίνημα” στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, θ’ αποτελεί διάσωση της κοινής λογικής που έχει διαταραχτεί σοβαρά αυτό τον καιρό, αν δεν είναι όντως, όπως νομίζουμε, η επανίδρυση του Κεντρώου χώρου…
