Σε πρώτο ενικό, αφού έτσι το θέλει το σιγανό ποταμάκι που έγινε ΠΟΤΑΜΙ…

to-potami

Πού, συνοπτικά, διαφωνώ με τον Θεοδωράκη

Μπορεί να είναι νωρίς για κριτική. Διαφωνώ. Είναι η πρώτη μου διαφωνία. Διότι ο Σταύρος Θεοδωράκης δημιούργησε πολιτικό γεγονός άμα τη εμφανίσει. Είναι ήδη πολιτικός. Δεν είναι πια δημοσιογράφος. Είναι πολιτικός διότι απέσπασε την προσοχή όλων των Μέσων Ενημέρωσης και του κοινού. Ενεργοποίησε συζητήσεις στο κομμωτήριο και στο καφενείο. Πότε δηλαδή θα τον κρίνουμε, αν δεν τον κρίνουμε τώρα;

Υπάρχει μία κινηματογραφική σκηνή όπου ο υπερήρωας (Χάρισον Φορντ) αντιμετωπίζει έναν ακατανίκητο μαχητή του Κουγκ Φου. Ο Φορντ βλέπει τον αντίπαλό του να ετοιμάζεται για επίθεση κάνοντας τα εκπληκτικά του νούμερα. Ο θεατής μένει με την εντύπωση ότι, ε, τώρα, ο ήρωας θα βρει το μάστορή του. Μένει με την αγωνία να δει πώς θα ξεμπλέξει μ’ αυτόν τον σίφουνα.

Και τι κάνει ο Φορντ;

Βγάζει ήσυχα το πιστόλι του και του ρίχνει μία σφαίρα «στ’ αστέρι». Τέζα ο τύπος.

Είναι από τις σκηνές που το κοινό βλέπει έναν φόνο ανθρώπου και καγχάζει. Αυτό λέγεται ΜΑΓΕΙΑ.

Ο Σταύρος Θεοδωράκης έκαμε αυτό ακριβώς: Τράβηξε το πιστόλι από την κωλότσεπη του τζιν του και φύτεψε μία σφαίρα «στ’ αστέρι» της κεντροαριστεράς και της «Ελιάς» μαζί.

Αυτά δε γίνονται ούτε στον κινηματογράφο…

Γίνονται όμως στην Ελλάδα. Συσκέψεις επί συσκέψεων των «58» για την ίδρυση της «Ελιάς»… Για την ανασύσταση της κεντροαριστεράς κόπτονται τόσοι επί τόσους μήνες… Κι αντί να βγαίνει λίγο ζουμί, προκύπτουν αγεφύρωτες διχόνοιες, μέχρι διασπάσεις κομμάτων απειλούνται. Άρα… «μηδέν εις το πηλίκον». Τόση πολιτική εμπειρία, τόση πολιτική γνώση από τα βαριά πεπόνια της Πολιτικής και όλα πηγαίνουν στράφι…

Κι ήρθε αυτό το σιγανό ποταμάκι να ιδρύσει ένα «Ποτάμι» να τους σαρώσει… Δεν έκαμε τίποτα σπουδαίο. Ξυπνάει ένα πρωί και λέει: «Δεν ξέρω από πού ν’ αρχίσω». Και, μετά, βρίσκοντας τυχαία δήθεν την αρχή, λέει στα μούτρα μας: «Εγώ είμαι ο αρχηγός, εσείς οι οπαδοί μου».

Έπιασε αμέσως το κόλπο! Λες και όλοι περίμεναν έναν αρχηγό. Λες και το μόνο που έλλειπε απ’ αυτή τη χώρα, είναι ο αρχηγός… Ήταν τόσο απλό; Ναι, ήταν! Αρκούσε να βρεθεί ένας και να πει: «Εγώ είμαι ο αρχηγός σας» κι αμέσως, όλοι έκλιναν το γόνυ. Όλα τ’ άλλα, στοχασμοί, αναλύσεις, ιδέες, «πήγαν για βρούβες». Έμειναν όλοι ξεροί, όπως εκείνος ο κινηματογραφικός μαχητής του Κουγκ Φου.

Ο Σταύρος αντιλήφθηκε πολιτικά, αυτό που αντιλαμβανόταν ανέκαθεν δημοσιογραφικά: Στην εποχή της αφασίας πρέπει να μιλάς με την τσιχλόφουσκα στο στόμα. Μετράει το άχρωμον και το άοσμον. Δηλαδή το νερόβραστο απολιτίκ. Αντί του στοχασμού, η αυθάδεια, η μεγαλύτερη αντίσταση απέναντι στην σύγχρονη εξουσία… Η κίνηση Θεοδωράκη έχει την ίδια απολίτικη συνταγή που φούσκωσε τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Χρυσή Αυγή στις εκλογές του 2012. Αν η εκτίμηση αυτή είναι σωστή, το «ποτάμι» μπορεί ν’ αποδειχτεί το σοβαρότερο μέχρι τώρα ανάχωμα απέναντι στη Χρυσή Αυγή, πολύ ισχυρότερο από τις δικαστικές διώξεις εναντίον της, αλλά και εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, πολύ ισχυρότερο από τα Δελτία Τύπου του κυβερνητικού εκπροσώπου!

Μιλώντας σε πρώτο ενικό, καθώς θα ήθελε και το σιγανό ποταμάκι που, τόσο ξαφνικά, έγινε «ποτάμι», θα πω: Ως στοχαστής, δεν θα ψηφίσω ποτέ το «ποτάμι». Άλλωστε δεν το χρειάζεται! Όμως θα ευγνωμονώ τον αρχηγό του σε όλη την υπόλοιπη ζωή μου, διότι, καθώς υπολογίζω, θα σύρει στην κάλπη… τις αφασίες και θα τις αποσπάσει από την εφιαλτική πολιτική ακρότητα!

Προηγούμενο άρθροΦοβάμαι τους απολιτίκ
Επόμενο άρθροΜΑΣ ΠΗΡΕ ΤΟ «ΠΟΤΑΜΙ», μας πήρε ο ποταμός
Παντολέων Φλωρόπουλος
... γεννήθηκε στη Μυρτιά της Αιτωλίας το 1955. Ζει στο Αγρίνιο από το 1984. Εργάστηκε στο τοπικό ραδιόφωνο (1990 – 1992) και ξανά την περίοδο 1994 - 1996. Ιδρυτής και συντάκτης του σατιρικού “αραμπά” του Αγρινίου (1991 – 1997). Εκδότης και δημοσιογράφος της εβδομαδιαίας τοπικής εφημερίδας “Αναγγελία” (2000) μέχρι τον Ιούλιο του 2017, έκτοτε δε, τακτικός συνεργάτης της. Έχει γράψει ποίηση, 168 παραμύθια και 1.111 χρονογραφήματα, κατέγραψε εκατοντάδες λαϊκούς μύθους και θρύλους, ενώ δημοσίευσε πολλές χιλιάδες πολιτικά και πολιτιστικά άρθρα. Το πρώτο του βιβλίο, “η πολιτεία των λουλουδιών” (παραμύθι) κυκλοφόρησε το 1980. Τα βιβλία του κυκλοφορούν σε συλλεκτικές εκδόσεις λίγων αντιτύπων.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ