Είναι αδιάφορο τι έλεγαν προεκλογικά οι κυβερνήτες και τι λένε τώρα. Δεν ενδιαφέρει κανένα μας αν ήταν ψεύτες. Είναι ηθικό ζήτημα και δεν μας πέφτει λόγος. Η ψευτιά ενδιαφέρει μόνο το Θεό. Ας αποφασίσει αυτός αν θα τους στείλει στην κόλαση. Εμείς αγωνιούμε μόνο αν…ξέρουν αριθμητική, αν μπορούν “να μοιράσουν δύο γαϊδουριών άχυρα”. Αυτό μας κόφτει.
Για το αν βγαίνουν ή δε βγαίνουν τα νούμερα στο ασφαλιστικό, δεν παίζει κανένα ρόλο αν ετούτοι δεν είναι τόσο ψεύτες όσο οι προηγούμενοι ή είναι περισσότερο από εκείνους. Όλο το θέμα συμπυκνώνεται στο αν είναι ή δεν είναι λογικό και δίκαιο ΑΥΤΟ το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό.
Και δεν είναι.
Από το κατατοπιστικό άρθρο του Νίκου Μπογιόπουλου στον eniko κρατάμε το εξής: “Ένας νέος εργαζόμενος με μπλοκάκι ή αυτοαπασχολούμενος επιστήμονας καλείται να πληρώνει το 33,5% του εισοδήματός του την πρώτη τριετία και το 35,5% την επόμενη διετία και ισοβίως”…
Βάλε τώρα ότι ο εργαζόμενος με το μπλοκάκι ή ο αυτοαπασχολούμενος επιστήμονας ή οποιοσδήποτε μικροεπαγγελματίας που ανοίγει ένα μαγαζάκι σε μια κωμόπολη για να ζήσει την οικογένειά του, θα φορολογηθεί και με 50%, καθώς λένε… Το ζήτημα που προκύπτει για κάθε λογικό άνθρωπο, είναι απλό: Γιατί να δουλεύω; Γιατί ν’ ανοίξω μαγαζί, γατί να ρισκάρω μπέρδεμα με τα χρέη, γιατί να καλλιεργήσω στο χωράφι, γιατί να στήσω βιοτεχνία, γιατί να κάνω οτιδήποτε…. Δεν το κάνω. Αφού, όσα χρήματα και να κερδίσω, θα μου τα πάρει όλα το κράτος, για να διορίζει τους κολλητούς της κομματικής ηγεσίας. Σ’ εμένα θ’ αφήσει τα ψίχουλα του κόπου και του μόχθου μου. Εάν γίνω πελάτης της Πρόνοιας, θα περνάω καλύτερα… Σ’ αυτή τη χώρα μόνο οι γυφταίοι περνάνε ζάχαρη. Όποιος κάνει συναλλαγές στις Τράπεζες, γνωρίζει ότι οι μόνοι που εισπράττουν κάθε μήνα μπροστά στα γκισέ (και δεν πληρώνουν ποτέ τίποτα) είναι οι γυφταίοι.
Έτσι θα σκεφτεί ο καθένας.
Που σημαίνει πρακτικά ότι με το ασφαλιστικό νομοσχέδιο που φέρνει ο Τσίπρας για ψήφιση στη Βουλή, βάζει ταφόπλακα σε κάθε μα σε κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα εντός της χώρας. Εάν αυτό το πράμα περάσει απ’ τη Βουλή, αν ψηφιστεί δηλαδή από τους 153 βουλευτές της συμπολίτευσης, καλύτερα να πάρουμε τα βουνά, να γίνουμε κυνηγοί τροφοσυλλέκτες, όπως ήταν ο άνθρωπος στη λίθινη εποχή, γιατί η Ελλάδα θα γίνει ένα απέραντο νεκροταφείο. Και θα είναι θέμα χρόνου να εγκατασταθούν εδώ ύαινες και κοράκια.
Αυτό το πράμα ξεπερνάει κάθε ξεπούλημα που έγινε στο παρελθόν. Ξεπερνάει κάθε προδοσία του λαού, κάθε ασέλγεια των πολιτικών πάνω στο έθνος. Κλείνει την τελευταία χαραμάδα ελπίδας που έθρεψε ο λαός τα τελευταία έξι χρόνια.
Οι διατάξεις του αριστερού πλέον ασφαλιστικού νομοσχεδίου συντείνουν σ’ αυτό που πάλι λέει ο Νίκος Μπογιόπουλος: “Οι επόμενες γενιές – με την αύξηση της ηλικίας των ήδη εργαζομένων – δεν θα πάρουν σύνταξη ποτέ διότι πολύ απλά δεν θα βρουν δουλειά ποτέ”. Που σημαίνει, ότι η προσπάθεια να γεμίσουν τα Ταμεία με χρήμα, θ’ ανατινάξει στον αέρα τη χώρα. Θα σωθεί μονάχα όποιος φύγει από αυτήν.
Η κυβέρνηση, όταν δεν ανακαλύπτει ακροδεξιό δάχτυλο στις απεργίες και τα μπλόκα των αγροτών, καλεί σε διάλογο. Αλλά… σε ποιον διάλογο να προσέλθουν οι αγρότες και οι επαγγελματίες; Να συζητήσουν με ποιον τι… Για πρώτη φορά έχουν απόλυτο δίκιο οι αγρότες και οι επαγγελματίες όταν απαιτούν ασυζητητί ότι “αυτό το νομοσχέδιο πρέπει ν’ αποσυρθεί”. Έχουν απόλυτο δίκιο να ζητάνε να τα δει η κυβέρνηση ΟΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ.
Το ερώτημα είναι: Μπορεί;
Η απάντηση είναι ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ. Όσο κάθεται ΑΥΤΗ η ανίκανη κυβέρνηση στην εξουσία, ο λάκκος που οσονούπω θα μας θάψουν οι Ευρωπαίοι, γίνεται κάθε μέρα βαθύτερος.
