Από τότε που ο Καρλ Μαρξ και ο Φρίντριχ Έγκελς έγραψαν το κομμουνιστικό μανιφέστο (τέλη του 1847 – αρχές του 1848) πριν από 168 χρόνια, η απεργία έγινε το όπλο της εργατικής τάξης απέναντι στην εξουσία. Με την “αδελφή” της την διαδήλωση, φιλοτέχνησαν το κατά τόπους αντικυβερνητικό μέτωπο της λαϊκής τάξης που δεν μετείχε στην εξουσία.

Ότι στις μέρες μας βλέπουμε ακόμα και υπουργούς να διαδηλώνουν εναντίον του… εαυτού τους, όταν δεν είναι κακόγουστη φάρσα, είναι δείγμα εκφυλισμού κάθε επαναστατικής λογικής και πρακτικής συνάμα.

Η αντίσταση των εργαζομένων απέναντι στην εξουσία των “αγορών” με τα “όπλα” της απεργίας και της διαδήλωσης, είναι, συνοπτικά, μία ομαδική ψευδαίσθηση. Για έναν απλό λόγο: Οι “αγορές” αναπτύχθηκαν και βγήκαν έξω από τον έλεγχο της εθνικής εξουσίας, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε όλες τις χώρες, στην ίδια την Αμερική, αυτονομήθηκαν, ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο: Να καταστήσουν άνευ σημασίας την απεργία και την διαδήλωση, κατά προέκταση, άνευ ουσίας κάθε αντίσταση του όχλου, της μάζας. Με την αυτονόμηση των “αγορών” χάθηκε η σημασία της δεξιάς ή της αριστερής κυβέρνησης, με άλλα λόγια, το σύστημα πέρασε στην “υστεροκαπιταλιστική” του φάση, όπως δείξαμε στο προηγούμενο άρθρο. Αυτή η εξαέρωση διαφορών της δεξιάς από την αριστερά είναι ένα ακόμα γνώρισμα (από τα πολλά) που έγινε διακριτό.

Λοιπόν, στον αντίποδα της κορυφής, όπου έπιασαν μόνιμο στασίδι οι “αγορές”, στον αντίποδα της νέας και βέβαια αντιδημοκρατικής εξουσίας, στον αντίποδα της παγκόσμιας δικτατορίας για να είμαστε ακριβείς, η βάση. Εμείς. Τα πλήθη των δισεκατομμυρίων διπόδων. Όπου η μετατροπή του λαού σε όχλο, η μετατροπή του όχλου σε μάζα, η μετατροπή της μάζας σε χυλό, ήταν αναγκαία προϋπόθεση για την ειρηνική αποδοχή, άρα την επικράτηση της νέας ηγεσίας του πλανήτη.

Οι τάχα δημοκρατικές εκλογές για τις οποίες κόπτονται τα κόμματα και οι κομματάρχες, αλλά και οι πολίτες, οι άραχλοι, όντας ανυποψίαστοι για το παρασκήνιο, αναδεικνύουν εθνικές κυβερνήσεις στην Ελλάδα και τον κόσμο όλο, οι αιρετοί όμως ηγέτες δεν έχουν αρμοδιότητα παρά μόνο για τη συλλογή των σκουπιδιών ή για την παροχή νερού στα σπίτια, τα χρειώδη εν πάση περιπτώσει για να συντηρείται η τοπική τάξη, είναι κάτι ανάλογο με τις αρμοδιότητες που έχουν οι δεσμοφύλακες στις φυλακές.

Και ποιες, νομίζετε, είναι οι “αγορές” που πήραν την εξουσία;

Οι επενδυτές. Όποιος μπορεί να γίνει επενδυτής. Ο συνταξιούχος που έχει έναν κουμπαρά και “επενδύει” τα λεφτά του. Αυτός είναι… οι “αγορές”! Ή, μάλλον, όχι. Αλίμονο! Δεν είναι αυτός, αλλά ο τύπος που διαχειρίζεται τον κουμπαρά του συνταξιούχου. Δηλαδή… “αγορές” είναι οι… διαχειριστές των κουμπαράδων, των καταθέσεων, των κεφαλαίων. Κυρίαρχη Τάξη δεν είναι πια οι κεφαλαιούχοι, αλλά οι διαχειριστές των κεφαλαίων. Που δεν έχουν αστική, ούτε φεουδαρχική, ούτε ολιγαρχική, ούτε γαλαζοαίματη καταγωγή! Διαχειριστής μπορεί να γίνει ακόμα και ο “πουλημένος στην εξουσία” γιος του κουρέα. Ιδού η αβυσσαλέα διαφορά ανάμεσα στον καπιταλισμό που κατέρρευσε το 2008 και τον “υστεροκαπιταλισμό” που ανέτειλε την ίδια μέρα. Ναι, η αριστερά εδώ και πολύν καιρό κυνηγάει ανεμόμυλους.
Απέναντι σ’ αυτή την “αόρατη εξουσία” ο συνδικαλισμός, η απεργία, η διαδήλωση, είναι ένα απλό βιντεοπαιχνίδι για τα κακομαθημένα boys των νεόπλουτων.

Προηγούμενο άρθροΈκοψε την πίτα του ο Παναιτωλικός (ΦΩΤΟ+VIDEO)
Επόμενο άρθροΚόβει την πίτα του ο Ερασιτέχνης
Παντολέων Φλωρόπουλος
... γεννήθηκε στη Μυρτιά της Αιτωλίας το 1955. Ζει στο Αγρίνιο από το 1984. Εργάστηκε στο τοπικό ραδιόφωνο (1990 – 1992) και ξανά την περίοδο 1994 - 1996. Ιδρυτής και συντάκτης του σατιρικού “αραμπά” του Αγρινίου (1991 – 1997). Εκδότης και δημοσιογράφος της εβδομαδιαίας τοπικής εφημερίδας “Αναγγελία” (2000) μέχρι τον Ιούλιο του 2017, έκτοτε δε, τακτικός συνεργάτης της. Έχει γράψει ποίηση, 168 παραμύθια και 1.111 χρονογραφήματα, κατέγραψε εκατοντάδες λαϊκούς μύθους και θρύλους, ενώ δημοσίευσε πολλές χιλιάδες πολιτικά και πολιτιστικά άρθρα. Το πρώτο του βιβλίο, “η πολιτεία των λουλουδιών” (παραμύθι) κυκλοφόρησε το 1980. Τα βιβλία του κυκλοφορούν σε συλλεκτικές εκδόσεις λίγων αντιτύπων.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ