Η ΕΛΛΑΔΑ ζει νέο διχασμό, ανάλογο του τελευταίου εμφυλίου 1946 – 1949: Αυτή τη φορά συγκρούονται οι “μνημονιακοί” και οι “αντιμνημονιακοί”. Στους αντιμνημονιακούς συναντιούνται απρόσμενα η ακροαριστερά και η ακροδεξιά, ασκούν δε και συγκυβέρνηση!
ΠΕΝΤΕ χρόνια τώρα οι αντιμνημονιακοί βρίσκονται σε πόλεμο με τους μνημονιακούς. Τους λένε “προδότες” και “γερμανοτσολιάδες”!
Ο ΔΙΧΑΣΜΟΣ του λαού μοιάζει να ήταν σχεδιασμένος προ πολλού και με ακρίβεια. Η δικαιοσύνη όμως απαιτεί να καταγγείλουμε τις φριχτές αυτές κατηγορίες ως άδικες, τουλάχιστον…
ΑΔΙΚΕΣ, επειδή αυτοί που ανέχτηκαν τα μνημόνια κατά την προηγούμενη πενταετία, δεν σημαίνει ότι τα ήθελαν κιόλας. Τα ανέχτηκαν, επειδή, κατά την εκτίμησή τους (τη λένε φρονιμάδα) δεν υπήρχε εναλλακτική λύση.
ΟΤΙ ΔΕΝ υπήρχε εναλλακτική λύση (άρα είχαν δίκιο) αποδείχτηκε τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2015, όταν ο θριαμβευτής ΣΥΡΙΖΑ, αν και είχε την υποστήριξη του 84% του Ελληνικού λαού, απέτυχε “να σκίσει το μνημόνιο” και αναζήτησε δρόμους συμβιβασμού με τους πιστωτές, εγκαταλείποντας τις προεκλογικές του δεσμεύσεις.
ΚΙ ΑΝΤΙ οφειλόμενης πια συγγνώμης των “αντιμνημονιακών” προς εκείνους που αδίκως κατηγορήθηκαν ως “μνημονιακοί”, ο φασίζων αυτός διχασμός συνεχίζεται αλλιώς: “Όποιος δεν είναι δικός μας, είναι εναντίον μας”.
ΣΤΕΡΕΟΠΟΙΗΘΗΚΕ στην κοινωνία ένα γαϊδουρινό πείσμα κατά των μεταρρυθμίσεων, τις οποίες όμως έχει απόλυτη ανάγκη η χώρα, είτε τις απαιτεί το μνημόνιο, είτε όχι.
ΑΝΤ’ αυτού, οδεύουμε σε ακόμα μεγαλύτερη διχόνοια… Η συγκυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου πολιτεύεται με όρους Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου…
