Ο Τσίπρας δεν διστάζει να παραβιάσει τα πιο εμφανή επίπεδα της λογικής, προκειμένου να εγκαταστήσει το καθεστώς του. Επιδιώκει στήριξη του τωρινού ή ενός άλλου κομματικού σχήματος που πασχίζει να διαμορφώσει διευρύνοντας την κομματική του βάση προς το χώρο του κέντρου, του ίδιου χώρου που αναγνωρίζεται σήμερα ως κεντροαριστερά.

Η ηγετική ομάδα του Σύριζα δεν έχει επιφύλαξη να υποδεχτεί αποστάτες του ΠαΣοΚ, του Ποταμιού, της Ένωσης Κεντρώων. Όλα όσα έδειχνε πέρυσι με το δάχτυλο, τα κάνει φέτος. Σε τι να διστάσει πια; Σ’ αυτό; Δείγμα του κυνισμού που εφαρμόζει ως κυβέρνηση, αλλά και του κυνισμού που εφάρμοζε ως αντιπολίτευση, όταν ετοίμαζε το μεγάλο σάλτο.

Έλα όμως που το πολιτικό μέλλον του… αντιμνημονιακού πρωθυπουργού περνάει μέσ’ από την… επιτυχία των μνημονίων! Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα, όχι μόνο τ’ αντιφατικά. Διότι: Μετά την εμπέδωση των μνημονίων, δεν θα υπάρχει πια η κοινωνική τάξη που, εκλογικά, στήριζε τον Τσίπρα μέχρι τώρα. Η κοινωνική τάξη των κρατικοδίαιτων, αυτή που απέκτησε χαρακτηριστικά φυλής τις τελευταίες δεκαετίες και τον ανέδειξε στην πρωθυπουργία, θα βγει στο περιθώριο της Αγοράς, οικονομικά, θα φυτοζωεί, χωρίς κανέναν πια ιστορικό ρόλο. Η τάξη των απολίτικων εκλογέων, αυτών που επιβράβευσαν στ’ αριστερά την αμετροέπεια του Σύριζα και στα δεξιά τον λεονταρισμό της Χρυσής Αυγής, θα βγει στο οικονομικό περιθώριο, επειδή στερείται δημιουργικών ιδιοτήτων, στοιχείο απαραίτητο στην φιλελεύθερη μεταμνημονιακή εποχή.

Η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος που στήριξε τον Τσίπρα, δεν έχει κανένα ιδεολογικό υπόβαθρο, άρα δεν μπορεί να στεριώσει ως πάγιο μαξιλάρι του φιλόδοξου αρχηγού, είναι κινούμενη άμμος. Έχοντας στερηθεί και τις ιδεολογικές της αναφορές, όσο πλαστές ή ψευδεπίγραφες και αν ήταν, δεν θα διαφέρει σε τίποτε από ένα μυθικό “σκορποχώρι”, ευάλωτο σε κάθε φύσημα του ανέμου. Και σα να μη φτάνουν όλα αυτά, δεν θα μπορεί να εξαργυρώσει τίποτα πλέον, ούτε καν την ψήφο της, ως τάξη, ως φυλή, οπότε “μοιραία και άβουλη” θα ριχτεί αυτοκτονικά στην πρώτη soft μηχανή του κιμά που θα της προκύψει, αλλά, με το άλεσμα, θα μεταλλαχτεί σε κάτι άλλο, εντελώς άλλο απ’ αυτό που ο σημερινός ηγέτης της, νέος ων, θα χρειαζόταν για να διατηρηθεί στην φετιχιστική του εξουσία. Τόσο απλά, ο μεν Τσίπρας θα χάσει το “κουτσό άλογο” στο οποίο ποντάρει, η δε εξουσία θα καταληφθεί από κάποιο κόμμα που σήμερα δεν υπάρχει, αλλά θα δημιουργηθεί για να στεγάσει μία νέα κοινωνική τάξη, εκείνη των “Κουρασμένων”.

“Κουρασμένων” από τι;

Από την ανικανότητα του πολιτικού συστήματος να σκεφτεί κάτι περισσότερο από την άθροιση φθαρμένων μηχανισμών στην συγκρότηση ενός κόμματος εξουσίας, είτε στο χώρο της λεγόμενης κεντροαριστεράς, είτε στο χώρο της λεγόμενης κεντροδεξιάς. Κουρασμένων, από την ανυπαρξία πολιτικού λόγου ικανού να συγκινήσει τον πολίτη που έχασε τον προσανατολισμό του στην απέραντη Σαχάρα.

Όσο πιο ψηλά ανεβαίνουν στην συμπάθεια του κοινού τα κόμματα, τόσο φαίνεται και ο βαθμός της γύμνιας τους, όσο πιο ψηλά ανεβαίνει η μαϊμού στο δένδρο, τόσο πιο πολύ φαίνεται ο κώλος της από κάτω… Άρα ο νέος διπολισμός που ονειρεύεται ο Τσίπρας, είναι ανέφικτος! Οι ιστορικές προϋποθέσεις για έναν κραταιό αριστερό πόλο, ένα νέο δηλαδή κόμμα εξουσίας, δεν υπάρχουν. Να το ξεχάσει.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ