Κατεβάζω ρολά, Γιάννη μ’, κλειδώνω τα συρτάρια του μυαλού, αποσύρομαι. Τ’ ομολογώ: Δεν ξέρω τίποτα. Ό,τι και να πω, δεν είναι παρά ένα κόσκινο. Γι’ αυτό καταφεύγω στην ασφάλεια της σιωπής. Δε λέω πια, παρά μόνο τα απολύτως αναγκαία. Τουλάχιστο να γίνει από μόνο του ό,τι είναι να γίνει. Να μην το εμποδίσω με τη χαζομάρα μου, να μην το αλλοιώσω με τη βλακεία μου, να μην το αποτρέψω με την λαθεμένη μου πίστη, να μην το φέρω άκαιρα με την υστερία μου. Πάνω απ’ όλα να μη δικαιούμαι να το οικειοποιηθώ…
Το 2012 είναι, λέει, το έτος που, καθώς προφήτευσαν οι Μάγια, θα καταστραφεί ο κόσμος. Λοιπόν, δεν ξέρω τίποτα γι’ αυτό, Γιάννη μ’, αλλά ξέρω κάτι άλλο: Ο κόσμος ΔΕΝ θα καταστραφεί στις 21 Δεκεμβρίου 2012, καθώς λένε (και περιμένουν) πολλοί. Ο κόσμος θα συνεχίσει να ζει και να σπαρταρά σαν το ψάρι έξω από το νερό μέχρι τη μέρα που θα επιστρέψει στον ωκεανό της ζωής για να ενταχθεί ξανά στο άχρονο και το άχωρο.
Θα έρθει μια ώρα, Γιάννη μ’, που θα μάθει ο άνθρωπος ότι δεν είναι μόνος στο Σύμπαν. Θα μάθει επίσης ότι δεν γεννήθηκε από τον Αδάμ και την Εύα, ούτε είν’ εξέλιξη του πιθήκου. Κι αμέσως θα καταρρεύσουν όλα τα δόγματα που τον κυβερνούν. Θρησκευτικά, πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά, κομματικά, ό,τι θες…
Δεν θα είναι η μέρα που θα κατέβουν οι εξωγήινοι να μας σώσουν ή να μας υποδουλώσουν, αλλά θα είναι μια μέρα αποκάλυψης της Γνώσης, ότι (όπως λέει ο Ερμής ο Τρισμέγιστος) «ο άνθρωπος είναι θνητός θεός και ο θεός είναι αθάνατος άνθρωπος». Αυτή η Γνώση θα ελευθερώσει την ανθρωπότητα, καθώς έγινε άλλη μια φορά στο παρελθόν. Αυτή η Γνώση θα σώσει τον κόσμο. Κανείς άλλος. Τίποτε άλλο.
Σου τα λέω χύμα και τσουβαλάτα, Γιάννη μ’. Δεν επιφυλάσσομαι, ούτε καμώνομαι. Σχηματικά, μπορώ να το πω κάπως έτσι: Δε με νοιάζει ποιος ή τι (και πώς) κυβερνάει αυτό το άθλιο κρατίδιο, με νοιάζει ποιος ή τι (και πώς) κυβερνάει τον κόσμο. Δε με νοιάζει ο μισθός και η σύνταξη κανενός, με νοιάζει που, αν συνεχίσουμε να συμπεριφερόμαστε τόσο άσκεφτα στη Φύση, θα χάσουμε τον πλανήτη, θα τον κάνουμε ένα γυμνό βράχο στο διάστημα.
Αυτό με κόφτει. Αυτό μόνο. Και δεν ξέρω τίποτε άλλο, εκτός απ’ ότι ο άνθρωπος παραφρόνησε. Υποψιάζομαι λοιπόν, ότι οι θεοί που τηρούν ευλαβικά την Ελεύθερη Βούληση (και γι’ αυτό δεν επεμβαίνουν στα γήινα) θα νοιαστούν, μάλλον, όχι για να σώσουν εμάς από την «Τρόικα», αλλά τους εαυτούς τους από την ανθρωπότητα. Διότι: Η αποψίλωση της γης από τους ανθρώπους, θα δημιουργήσει στο Σύμπαν ένα βαθύτατο τραύμα, ίσως μια ανεπίστροφη καταστροφή, η αφροσύνη μας θα μετατρέψει σε αιώνια έρημο αυτό το θεϊκό καταφύγιο της ζωής.
Σου το λέω καθαρά, Γιάννη μ’: Είναι ύβρις να προσεύχεσαι στον Θεό και να ζητάς «να βάλει το χέρι του». Ποιος είσαι συ να σε σώσει η χάρη Του; Να σώσει τι; Το μισθό σου; Τη σύνταξή σου; Το εφάπαξ σου; Την επιχείρησή σου; Την περιουσία σου; Ποιος είναι ο Θεός που θα κάτσει να στήσει κρεμάλες στο Σύνταγμα για να κρεμάσει τους προδότες του έθνους κι εσύ ν’ αλαλάζεις από κάτω ικανοποιημένος για την εκδίκηση που πήρε για λογαριασμό σου Αυτός; Μιλάς σοβαρά;
Δε νομίζεις ότι το παράκανες, δε νομίζεις ότι το παρακάναμε όλοι με τις παρλαπίπες; Δε νομίζεις ότι είναι καιρός να κουνήσουμε το κεφάλι μας πέρα – δώθε για να συνέλθουμε;
– Και τι να κάνουμε;
– Ρωτάς και «τι να κάνουμε;»… Δεν καταλαβαίνεις! Εγώ σου λέω τι να ΜΗΝ κάνουμε! Σου λέω απλά και κατανοητά: Να μη γινόμαστε εμπόδιο σε ό,τι καλό μπορεί να γίνει από μόνο του… Όποιο κι αν είναι αυτό το καλό…
