Τρίτη, 16 Ιουλίου, 2024

Νοθεία στις εκλογές

Κοινοποίηση

Αυτά που λες, άγιε Πέτρο μου! Ήμουν πολύ αφελής. Ολόκληρη ζωή… και δεν πήρα χαμπάρι τι συνέβαινε με την εξουσία! Διάλεγα κόμμα, διάλεγα πρόσωπα του ψηφοδελτίου του κόμματος, ψήφιζα ανελλιπώς για να μη θεωρηθώ άτιμος, καθώς έλεγαν και οι αρχαίοι, είχα τη συνείδησή μου ήσυχη ότι έκανα «το μη χείρον», καμάρωνα κιόλας για τις δημοκρατικές μου ευαισθησίες…

Ακόμα και στις πονηρότερες πονηράδες μου βρίσκω τώρα ότι «ήμουν μακριά νυχτωμένος». Έπρεπε να έρθω ενώπιόν σου, εδώ πάνω, για να καταλάβω ότι κάθε άλλο παρά Δημοκρατία ήταν η Δημοκρατία. Ναι, αυτή που γεννήθηκε στην αρχαία Ελλάδα και μου έδινε τάχα το δικαίωμα να ψηφίζω την κυβέρνησή μου, καθώς υποτίθεται ότι έκαναν όλοι οι πολιτισμένοι λαοί της Δύσης. Μόλις είδα τους αγγέλους να με υποδέχονται και, παρά τη θέλησή μου, να με κουβαλάνε «καροτσάκι» μπροστά σου, α καλά, είπα, η εξουσία είναι ίδια παντού, είτε με, είτε χωρίς την ψήφο του λαού.

Όχι, δεν εννοώ ότι γινόταν καλπονοθεία. Είμαι σίγουρος: Η καταμέτρηση των ψήφων γινόταν «με το σεις και με το σας», ήταν ακριβής, σε τέτοιο βαθμό ακριβής που πειθόταν ο πιο έξυπνος ότι «αποφασίζει ο λαός».

Το κόλπο, άγιε Πέτρο μου, δεν ήταν στην καταμέτρηση των ψήφων. Αλλού ήταν! Έπρεπε όμως να διαβώ το χάος και την άβυσσο, να ταξιδέψω στο διάστημα, ν’ ανέβω στα ουράνια, ενώπιόν σου, για να καταλάβω πόσο μπούφος ήμουν επί της γης (το λέω έτσι για να μην πω κακές λέξεις και στενοχωριέται η ψυχούλα της βάβας μου… αλήθεια… πού είναι, πού με περιμένει, πότε θα τη δω;) άργησα πολύ, μόλις κατάλαβα το αυταπόδεικτο: Οι εκλογές ήταν μία φενάκη.

Γινόταν αλλοίωση του εκλογικού αποτελέσματος…

Σου μιλώ άγιε Πέτρο μου για να ξαλαφρώσω, αφού ο ίδιος εγώ ξέρω ότι μου αξίζει το πιο βαθύ καζάνι της κόλασης, εκείνο που βράζει σε σιγανή φωτιά, ώστε να παρατείνεται το μαρτύριο του αμαρτωλού στον αιώνα τον άπαντα. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να εξιλεωθώ, το γνωρίζω, άφησέ με όμως να τα πω με λέξεις, να τ’ ακούσουν όλοι μέχρι πίσω στην ουρά, τι νόημα θα είχε το νοερό; Να ξέρω εγώ κι εσύ την αμαρτία μου… δε λέει! Νόημα έχει να το μάθουν όλοι, άγιε. Διαφωνείς; Αυτό άλλωστε είναι πολύ μεγαλύτερο μαρτύριο από το πιο βραστερό καζάνι.

Λοιπόν που λες, τώρα το βλέπω. Αργά. Κι από μιαν άποψη τους θαυμάζω τους πούστηδες που με ξεγέλαγαν ολόκληρη ζωή! Τόσο ωραία έστησαν την κομπίνα, ώστε ακόμα κι αυτοί που ψηφίζαμε για κυβερνήτες κι αρχόντους, στο Κράτος ή τον Δήμο, ακόμα κι αυτοί, γαμώτο μου, ήταν εξ ίσου θύματα της ίδιας εξουσίας. Το αποκορύφωμα ήταν δε ότι ο πραγματικός δυνάστης δεν εμφανιζόταν πουθενά! Εμείς οι βλάκες νομίζαμε ότι εκλέγαμε τους αρχόντους μας κι αυτοί (μπούφοι επίσης) νόμιζαν ότι εκλέγονται! Και οι δύο πλευρές παίρναμε πολύ σοβαρά το ρόλο μας, τον πιστεύαμε πολύ. Έλα όμως που το παιγνίδι γινόταν αλλού, αλλιώς, φανερά:

Έβαζαν το λαό να επιλέγει ανάμεσα σε πέντε, έξι, δέκα εκλεκτούς. Ο λαός επέλεγε τον καλύτερο και, μετά, καμάρωνε σα «γύφτικο σκεπάρνι» ότι αυτός ήταν ο κυρίαρχος του παιγνιδιού. Αλλά σε ρωτώ: Αν διαλέγεις το καλύτερο καρύδι από τα δέκα καρύδια της σακούλας, μπορεί το καρύδι να κυβερνήσει ως μύγδαλο;

Δε γίνεται!

Άμα βάζεις το λαό να επιλέγει σε κάθε εκλογική διαδικασία το καλύτερο καρύδι, τα μύγδαλα δεν θα κυβερνήσουν ποτέ…

Παντολέων Φλωρόπουλος
Παντολέων Φλωρόπουλοςhttps://pantoleon.gr
... γεννήθηκε στη Μυρτιά της Αιτωλίας το 1955. Ζει στο Αγρίνιο από το 1984. Εργάστηκε στο τοπικό ραδιόφωνο (1990 – 1992) και ξανά την περίοδο 1994 - 1996. Ιδρυτής και συντάκτης του σατιρικού “αραμπά” του Αγρινίου (1991 – 1997). Εκδότης και δημοσιογράφος της εβδομαδιαίας τοπικής εφημερίδας “Αναγγελία” (2000) μέχρι τον Ιούλιο του 2017, έκτοτε δε, τακτικός συνεργάτης της. Έχει γράψει ποίηση, 168 παραμύθια και 1.111 χρονογραφήματα, κατέγραψε εκατοντάδες λαϊκούς μύθους και θρύλους, ενώ δημοσίευσε πολλές χιλιάδες πολιτικά και πολιτιστικά άρθρα. Το πρώτο του βιβλίο, “η πολιτεία των λουλουδιών” (παραμύθι) κυκλοφόρησε το 1980. Τα βιβλία του κυκλοφορούν σε συλλεκτικές εκδόσεις λίγων αντιτύπων.
spot_img

Διαβάστε επίσης: