ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥ εκλογικού αποτελέσματος στις 25 Ιανουαρίου, η Ελλάδα πρέπει να επανατοποθετηθεί απέναντι στην Ευρώπη και, ιδιαίτερα, απέναντι στο νόμισμα του ευρώ.
ΟΠΟΙΑ κυβέρνηση και αν σχηματιστεί, όποια κόμματα και αν συμμετέχουν σ’ αυτήν, θα πρέπει να κάνουν κάτι για το οποίο – έξι χρόνια ύφεσης τώρα – δε μίλησαν ποτέ: Την παραγωγή.
ΔΕΝ ΘΕΤΟΥΜΕ ζήτημα παραμονής στη ζώνη του ευρώ ή εξόδου από αυτήν. Κάθε άλλο. Θέτουμε ζήτημα προσαρμογής στις απαιτήσεις του σκληρού ευρωπαϊκού νομίσματος. Η οικονομία της χώρας ΔΕΝ είναι ανταγωνιστική. Άρα δεν μπορεί να λειτουργήσει με το ευρώ.
ΕΚΕΙΝΟΙ που υπεραμύνονται του ευρώ, αλλά και οι άλλοι που το ξορκίζουν, ξεχνούν ότι τόσο η παραμονή σ’ αυτό, όσο και η έξοδος, μπορεί να σημαίνει οικονομική υγεία μόνο στην περίπτωση που σχεδιαστεί και υλοποιηθεί ένα εικοσαετές παραγωγικό πρόγραμμα για την ανάπτυξη του Ιδιωτικού Τομέα.
ΧΩΡΙΣ την υλοποίηση ενός καλοσχεδιασμένου προγράμματος εστιασμένου στον πρωτογενή τομέα και το επιχειρείν, ούτε το ευρώ, ούτε η δραχμή θα μας σώσουν!
ΑΝ ΟΜΩΣ χρειάζεται το πρόγραμμα αυτό και στη μία και στην άλλη περίπτωση, αν δηλαδή απαιτείται στους σύγχρονους καιρούς η ανταγωνιστική ισχύς των προϊόντων μας και είναι όρος οικονομικής υγείας της χώρας, γιατί να μη μείνουμε στο ευρώ που καλώς ή κακώς μπήκαμε;
Η ΛΟΓΙΚΗ λέει ότι κακώς μπήκαμε στο ευρώ. Τώρα όμως που μπήκαμε, κακώς θα φύγουμε από αυτό. Αυτό που πρέπει να κάνουμε για να ΜΗ βγούμε, είναι αυτό που έπρεπε να κάνουμε για να μπούμε!
ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ κάναμε τότε. Παρά τα τρισεκατομμύρια δραχμές που έφτασαν στη χώρα από τα κοινοτικά Ταμεία για να πετύχουμε τη σύγκλιση με την Ευρωπαϊκή οικογένεια.
ΤΩΡΑ ΠΡΕΠΕΙ να το κάνουμε επειγόντως και μάλιστα με τον πολύ δύσκολο τρόπο: Να πετύχουμε την σύγκλιση, δηλαδή την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων μας, ΧΩΡΙΣ τα κεφάλαια που έρχονταν μέσω επιδοτήσεων για εκσυγχρονισμό. Ότι εμείς τα φάγαμε τότε καραμέλες, δε μας φταίει κανείς…
ΠΡΕΠΕΙ ΔΗΛΑΔΗ να γίνουμε ανταγωνιστικοί με πολλαπλάσιο μόχθο, σε πολλαπλάσιο χρόνο. Αφού δεν είχαμε μυαλό, καλά να πάθουμε… Πλην όμως… ΑΥΤΟΣ είναι ο δικός μας μονόδρομος. Δεν έχουμε άλλη επιλογή…
