Τετάρτη, 22 Απριλίου, 2026

Η θεωρία του Κέντρου

Κοινοποίηση

vouli3

Η ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ, εκφρασμένη γενικά ως πολιτική θεωρία, ειδικότερα δε ως κομματική προτίμηση, είναι το εργαλείο που χρησιμοποιεί η Δημοκρατία για να λειτουργήσει.

ΚΑΤΑ ΤΟΥΤΟ, η Δημοκρατία ελέγχεται ως πολίτευμα που όλοι το επικαλούνται, το θέλουν, εν τέλει όμως κανείς δεν απολαμβάνει. Και δεν το απολαμβάνει επικαλούμενος το ένα και το άλλο ελάττωμα της εξουσίας που βεβαίως έχει επίπτωση στην καθημερινότητά του.

ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ευκολότερο για όλους ν’ αναζητούν τον ένοχο στο πρόσωπο του ισχυρού ή του ισχυροτέρου. Αν και από την ανάποδη… η πολιτική ηγεσία αναγορεύεται σε Θεό που μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα του κοσμάκη, αλλά… δεν θέλει, άρα είναι “πουλημένη” σε σκοτεινά συμφέροντα και… προδίδει συνεχώς το λαό που την ψηφίζει.

ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ επικίνδυνη μονομέρεια! Και δεν θα εδικαιούτο κάποιος να το κάνει θέμα, αν δεν είχε εξελιχτεί σε λαϊκή κουλτούρα, μη ανανεώσιμη, άρα τοξική. Κατάληξη της μονομέρειας αυτής δε μπορεί να είναι άλλη από την τυπική συνθήκη θερμοκηπίου, όπου εκκολάπτεται το “αυγό του φιδιού”.

ΔΙΟΤΙ Η ΑΠΑΞΙΩΣΗ της Δημοκρατικής Πολιτικής από την ακροδεξιά, που οδηγεί στην δικτατορία, συναντά με άμεσο τρόπο την απαξίωση της Αστικής Πολιτικής από την αριστερά, που οδηγεί στην ηθική εξόντωση στου αντιπάλου, αλλά η χημεία αυτής της βίαιης συνάντησης μεταλλάσσει ακόμα και την πιο ήπια, την πιο δημοκρατική εκδοχή της αριστεράς και την μετουσιώνει σε ακροαριστερά.

ΕΔΩ ΤΩΡΑ ΠΡΟΒΑΛΛΕΙ η ιστορική αναγκαιότητα του Κεντρώου χώρου. Η ανυπαρξία αυτής της συνθήκης σημαίνει ότι δεν υφίσταται εξισορροπητική δύναμη, άρα η σύγκρουση των δύο ακραίων δυνάμεων που συναντήθηκαν, είναι αναπόφευκτη. Στο έλος που θα συγκρουστούν τα βουβάλια, θα ποδοπατηθούν τα βατράχια…

ΚΑΝΕΙΣ ΕΧΕΦΡΩΝ πολίτης δεν μπορεί ν’ αγνοήσει αυτή την Ιστορική νομοτέλεια. Αν η Δημοκρατία εξέθρεψε ανόητους πολίτες, κακό του κεφαλιού της βέβαια. Δεν έχει καμία σημασία αν έγινε από ελαφρότητα ή από δόλο συνωμοτών.

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ για την κεντροαριστερά που συνεχίζεται, είναι μια εμμονή και δεν οδηγεί παρά στην ανακύκλωση φθαρμένων λέξεων. Η ανάγκη για το Κεντροκεντρικό Κίνημα που υποδεικνύει η Ιστορία, προς το παρόν, δεν είναι κατανοητή από τους πολλούς. Ας μην απελπιζόμαστε όμως…

kammenos-banner-eortastiko

Παντολέων Φλωρόπουλος
Παντολέων Φλωρόπουλοςhttps://pantoleon.gr
... γεννήθηκε στη Μυρτιά της Αιτωλίας το 1955. Ζει στο Αγρίνιο από το 1984. Εργάστηκε στο τοπικό ραδιόφωνο (1990 – 1992) και ξανά την περίοδο 1994 - 1996. Ιδρυτής και συντάκτης του σατιρικού “αραμπά” του Αγρινίου (1991 – 1997). Εκδότης και δημοσιογράφος της εβδομαδιαίας τοπικής εφημερίδας “Αναγγελία” (2000) μέχρι τον Ιούλιο του 2017, έκτοτε δε, τακτικός συνεργάτης της. Έχει γράψει ποίηση, 168 παραμύθια και 1.111 χρονογραφήματα, κατέγραψε εκατοντάδες λαϊκούς μύθους και θρύλους, ενώ δημοσίευσε πολλές χιλιάδες πολιτικά και πολιτιστικά άρθρα. Το πρώτο του βιβλίο, “η πολιτεία των λουλουδιών” (παραμύθι) κυκλοφόρησε το 1980. Τα βιβλία του κυκλοφορούν σε συλλεκτικές εκδόσεις λίγων αντιτύπων.
spot_img

Διαβάστε επίσης: