Ναι, κι εγώ θέλω ένα κόμμα. Όχι για να γίνω αρχηγός, αλλά μέλος. Και μάλιστα μέλος που δεν θα βάλει ποτέ υποψηφιότητα για να πάρει έστω ένα κομματικό αξίωμα, ούτε το πιο χαμηλό στη λίστα. Μέλος απλό. Σκέτο. Που όμως θα έχει δικαίωμα λόγου στην εβδομαδιαία συνάντηση μελών του κόμματος κάθε γειτονιάς. Που, εννοείται, ο λόγος αυτός θα ζυμώνεται με το λόγο άλλων μελών, άλλης γειτονιάς, έτσι δε ζυμωμένος, θα πηγαίνει να ζυμωθεί με τον λόγο όλων των γειτονιών του Δήμου. Από κει, ζυμωμένος πάλι, θα φεύγει για να ζυμωθεί με τον λόγο όλων των Δήμων, πριν γίνει ευαγγέλιο για τον αρχηγό του.
Ναι, κι εγώ θέλω ένα κόμμα. Όχι για να γίνω αρχηγός, αλλά μέλος. Ένα κόμμα που θα έχει στο πρόγραμμά του να καταργήσει τον πολιτικό και ν’ αναδείξει τον πολίτη. Να καταργήσει δηλαδή τα κόμματα. Όχι παίρνοντας την εξουσία με 41%. Ούτε καν με 51%. Θα καταργήσει τα κόμματα, εάν πάρει την εξουσία με ποσοστό 91%.
Μέχρι να γίνει αυτό, θα πολιτεύεται με βάση τους κανόνες του κομματικού συστήματος της αστικής Δημοκρατίας. Εργαλείο της πολιτικής του δεν θα είναι κάποια ιδεολογία, αλλά η Κοινή Λογική, αυτή με την οποία ο περιπτεράς διοικεί το περίπτερό του.
Ας υποθέσουμε ότι ο λαός συγκινείται από την τετράγωνη Κοινή Λογική του περιπτερά που το κόμμα μου θα εφαρμόσει στην διοίκηση της χώρας. Συγκινείται. Και, μια ωραία πρωία, του δίνει ποσοστό 91%. Ουτοπικό, αλλά, κοιτάτε τώρα, χρειαζόμαστε μια ουτοπία για να ζυγίσουμε την πραγματικότητα. Καταλάβατε;
Μάλιστα. Λοιπόν, έρχεται μια ωραία πρωία και το κόμμα μου γίνεται εξουσία, οπότε το πρώτο που πρέπει να κάνει, είναι να καταργήσει τα κόμματα. Όχι για να εγκαταστήσει τη δικτατορία του προλεταριάτου, όχι. Ούτε για να εγκαταστήσει τη δικτατορία του λοχία. Όχι. Αλλά για να εγκαταστήσει τη Δημοκρατία των Κληρωτών στη θέση της Δημοκρατίας των Αιρετών. Μια παραλλαγή δηλαδή της Δημοκρατίας που ίσχυε στην αρχαία Αθήνα, την οποία όλοι επικαλούνται στις μέρες μας (ακόμα και ο Ομπάμα το είχε κάνει) κανείς όμως δε σέβεται τα νάματά της.
Γιατί να καταργήσουμε τη Δημοκρατία των Αιρετών; Επειδή δεν πάει άλλο η διαφθορά της. Γι’ αυτό. Δεν πάει άλλο η διαπλοκή. Δεν αντέχουμε άλλο τη σήψη. Γι’ αυτό.
Και τι θα γίνει, αν εγκαταστήσουμε τη Δημοκρατία των Κληρωτών; Να σου πω: Θα εξαλείψουμε αυτόματα το πελατειακό κράτος, άρα θα εξυγιανθεί η διοίκηση. Θα ξηλώσουμε τη διαπλοκή των οικονομικών συμφερόντων, άρα θα εξυγιανθεί η Δημοκρατία. Εν ολίγοις δηλαδή…
Και πώς θα είναι αυτή η Δημοκρατία των Κληρωτών; Να σου πω: Οι 320 Δήμοι της χώρας θα γίνουν 300. Και κάθε Δήμος, εκτός από τον Δήμαρχό του, θα κληρώνει τον βουλευτή του. Έτσι θα εκπροσωπούνται όλοι οι Δήμοι της χώρας. Που σημαίνει ότι θα ξηλώσουμε τα “τζάκια”.
Ναι, δεν θα κάνουμε εκλογές, αλλά κλήρωση. Που σημαίνει ότι ο κάθε ενήλικος πολίτης της χώρας μπορεί εν δυνάμει να γίνει βουλευτής για ένα έτος, χωρίς να προλάβει να συνδεθεί με οποιοδήποτε συμφέρον του παρασκηνίου.
Αν σας αρέσει αυτό, μη σας απασχολούν οι λεπτομέρειες. Θα τις βρούμε όλες στην πρώτη συνάντηση μελών του υπό ίδρυση κόμματος που θα γίνει στη γειτονιά σας. Όσο για τον αρχηγό, δε χρειάζεται να είναι κάνας χαρισματικός πριτσαπίδουλας. Θα είναι κάποιος ανάμεσά μας, αυτός που (καλύτερα από άλλους) θα μπορεί να κουβαλήσει στους ώμους του τον ζυμωμένο λόγο της γειτονιάς, του Δήμου, εν τέλει δε, όλων των Δήμων. Θέλω κι εγώ ένα κόμμα σου λέω…
