Τετάρτη, 22 Απριλίου, 2026

Η ανάγκη υπέρβασης των κομμάτων

Κοινοποίηση

vouli

ΑΥΤΗ Η ΠΙΚΡΗ ΑΙΣΘΗΣΗ… πως ό,τι και αν ψηφίζεις, κόμμα ή πρόσωπο, μένεις ακάλυπτος, τουλάχιστον αν αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου ως πολίτη και όχι ως οπαδό…

ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ να θεραπευτεί με βελτίωση του ενός ή του άλλου πολιτικού κόμματος, ούτε καν με αυστηρή επιλογή των στελεχών ανάμεσα στους ευφυέστερους και τους εντιμότερους.

ΚΑΘΕ ΣΚΕΨΗ για εξέλιξη των κομμάτων σε ικανοποιητικούς ή αξιόπιστους δημοκρατικούς μηχανισμούς θα ήταν ουτοπία. Θα μπορούσε όμως να θεραπευτεί, αν η διανόηση, αντί να υποταχθεί στην πολιτική, άλλοτε ως στρατευμένη και άλλοτε ως βολεμένη, να την υπερβεί για να συντάξει την υπεριδεολογία του Ανθρώπου.

ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ αντίληψη που ίπταται υπεράνω της δεξιάς, του κέντρου και της αριστεράς, υπεράνω των θρησκειών και των αιρέσεων, υπεράνω των οικονομικών συστημάτων. Θα μπορούσε να είναι ίσως ένα Πολιτιστικό Κίνημα. Ένα ρεύμα στην Τέχνη. Μία τάση στη Λογοτεχνία, τη ζωγραφική, τη μουσική…

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ τίποτα σήμερα στην Τέχνη που να καλλιεργεί αυτή την υπέρβαση της Πολιτικής, πολλώ δε μάλλον, να καλλιεργεί την υπέρβαση των οικονομικών συστημάτων. Η ασκούμενη τέχνη, όλων των ειδών και των επιπέδων, όχι μόνο δεν υπερβαίνει την Πολιτική, συμβιβάζεται και μαζί της. Γι’ αυτό έμεινε και χωρίς ψυχή. Άχρωμη. Άοσμη. Άχρηστη. Δεν συγκινεί κανέναν.

ΑΛΛΑ… ΤΙ ΕΝΝΟΟΥΜΕ, όταν λέμε “υπεριδεολογία του Ανθρώπου”; Είναι κάποια ιδιοτροπία του μυαλού; Είναι απλά μία αντιλογία στα καθιερωμένα;

ΜΙΛΑΜΕ, κατ’ αρχήν, για την ιδεολογία που επιτρέπει στον πολίτη να ψηφίζει όποιο κόμμα και όποιον πολιτικό θέλει, χωρίς ν’ απορρίπτεται ως συνομιλητής ή να στιγματίζεται ως αντίπαλος. Δεν εξαιρούνται από την προτίμηση του πολίτη ούτε καν τα κόμματα και οι πολιτικοί που επιδιώκουν κατάλυση της Δημοκρατίας, αρκεί να μη θίγουν την υπόληψη κανενός, λόγω ή έργω, αρκεί να σέβονται τους θεσμούς.

ΑΣ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΩΡΑ το πυρηνικό στίγμα της: Μόνο μία τέτοια ιδεολογία υπήρξε και υπάρχει στον κόσμο: Η Ελληνική. Μόνο αυτή υπερβαίνει τις θρησκείες και όλες τις κοσμοθεωρίες μαζί, τον κομμουνισμό από τη μια, τον εθνικισμό από την άλλη. Όμως, αυτό που χρειάζεται όσο τίποτε άλλο σήμερα, είναι άγνωστο στους πολλούς, αν και βρίσκεται δίπλα μας…

kammenos-banner-eortastiko

Παντολέων Φλωρόπουλος
Παντολέων Φλωρόπουλοςhttps://pantoleon.gr
... γεννήθηκε στη Μυρτιά της Αιτωλίας το 1955. Ζει στο Αγρίνιο από το 1984. Εργάστηκε στο τοπικό ραδιόφωνο (1990 – 1992) και ξανά την περίοδο 1994 - 1996. Ιδρυτής και συντάκτης του σατιρικού “αραμπά” του Αγρινίου (1991 – 1997). Εκδότης και δημοσιογράφος της εβδομαδιαίας τοπικής εφημερίδας “Αναγγελία” (2000) μέχρι τον Ιούλιο του 2017, έκτοτε δε, τακτικός συνεργάτης της. Έχει γράψει ποίηση, 168 παραμύθια και 1.111 χρονογραφήματα, κατέγραψε εκατοντάδες λαϊκούς μύθους και θρύλους, ενώ δημοσίευσε πολλές χιλιάδες πολιτικά και πολιτιστικά άρθρα. Το πρώτο του βιβλίο, “η πολιτεία των λουλουδιών” (παραμύθι) κυκλοφόρησε το 1980. Τα βιβλία του κυκλοφορούν σε συλλεκτικές εκδόσεις λίγων αντιτύπων.
spot_img

Διαβάστε επίσης: