Έρχονται νέα δεινά, κύριε

Πολύ ωραία είναι η καραμέλα να μασάμε για τη Δημοκρατία που τάχα δεν έχει αδιέξοδα. Έχει και παραέχει, κύριε! Πόσες και πόσες φορές δεν κατελύθη;

Κοινοποίηση

Όλοι θα συμφωνήσουμε στην κοινή – πέραν πάσης αμφιβολίας – διαπίστωση ότι το πολιτικό μας σύστημα σάπισε. Διαφωνεί κανείς; Όχι. Και είναι τόσο σάπιο που – είναι ορατό πια σε όλους ότι – αργά ή γρήγορα, θέλεις λόγω αποχής από την κάλπη, θέλεις λόγω απέχθειας των πολιτών, θα είναι αδύνατο να σχηματιστεί αυτοδύναμη κυβέρνηση στη χώρα, διότι, απλούστατα, κανένα κόμμα δεν θα μπορεί πια να παίρνει “σαραντάρια” στην κάλπη. Δε χρειάζεται πολλή φιλοσοφία για να καταλάβει ο καθένας ότι μπροστά μας έχουμε το χάος και μας έχει στήσει καρτέρι.

Αλλ’ αυτό κάτι θυμίζει, κάτι από τα παλιά, θυμίζει τη δεκαετία του ’60, μια εποχή πολιτικού χάους που κορυφώθηκε το 1965 και κατέληξε νομοτελειακά στην 21η Απριλίου 1967. Ήταν η εποχή που οι εφημερίδες έγραφαν άρθρα με τίτλο “να βρεθεί ένας λοχίας να μας σώσει”. Δεν τα θυμούνται οι νέοι, δεν τα γνωρίζουν, μπορούν όμως να τα βρουν γραμμένα, λίγο διάβασμα χρειάζεται μόνο, λίγο ψάξιμο.

Είναι σήμερα εύκολο να γίνει δικτατορία; Όχι. Προφανέστατα όχι. Δε χρειάζεται όμως να γίνει στρατιωτική επέμβαση για να γιατρευτεί ο ασθενής! Την ίδια δουλειά κάνουν και τα μνημόνια, ας πούμε. Και τα μνημόνια έγιναν. Το 2010. Εδώ που τα λέμε, τα τρία μνημόνια που “φάγαμε στη μάπα”, μπορεί να ήταν χειρότερα κι από την δικτατορία του Παπαδόπουλου.

Να όμως που δε βάλαμε μυαλό, ούτε με το πρώτο, ούτε με το δεύτερο πάθημα. Δε μας δίδαξαν τίποτα, ούτε η δικτατορία του Παπαδόπουλου, ούτε η δικτατορία του Ιωαννίδη, ούτε τα τρία μνημόνια που υποθήκευσαν τη χώρα για 99 χρόνια. Λέμε και κάνουμε τα ίδια πράγματα, ακριβώς τα ίδια πράγματα που λέγαμε και κάναμε το 1965 ή το 2005. Τι νομίζετε ότι μπορεί να συμβεί τώρα που, το 2025 λέμε και κάνουμε τα ίδια πράγματα που λέγαμε και κάναμε πάντα; Τα ίδια θα συμβούν. Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και οι 80 συναφείς δικαστικές έρευνες που βρίσκονται σε εξέλιξη, αυτό μαρτυρούν.

Φαίνεται ότι, κάθε τόσο, χρειαζόμαστε μία φάπα ή μία κλωτσιά από την Ιστορία για να συνετιστούμε. Δικτατορία, μνημόνια ή πρόστιμα για τις αγροτικές επιδοτήσεις, το ίδιο κάνει. Μετρώντας από το 1974 μέχρι το 2010, είχαμε 36 χρόνια ανέφελης μεταπολίτευσης, στη διάρκεια της οποίας πιστέψαμε… να μην πούμε τώρα τι πιστέψαμε… το πληρώσαμε όμως ακριβά. Και θα το πληρώνουμε ακριβά μέχρι το 2.114. εμείς, τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας και τα εγγόνια των εγγονιών μας.

Αλλά και πάλι μυαλό δε βάζουμε. Δε βλέπουμε καν ότι η νέα δικτατορία, ένα νέο μνημόνιο, μια νέα χρεοκοπία έρχεται σαν τρένο καταπάνω μας. Ένα νέο πολιτικό χάος (σαν εκείνο του 1965) είναι ορατό, απτό, χειροπιαστό. Οι εκλογές που έρχονται – όποτε γίνουν, στη διάρκεια του τρέχοντος έτους ή του επόμενου – δεν θα δώσουν αυτοδύναμη κυβέρνηση. Έτσι τουλάχιστον λένε οι δημοσκοπήσεις.

Τι θα κάνουμε λοιπόν; Πολύ ωραία είναι η καραμέλα να μασάμε για τη Δημοκρατία που τάχα δεν έχει αδιέξοδα. Έχει και παραέχει, κύριε! Πόσες και πόσες φορές δεν κατελύθη; Πόσες και πόσες φορές δεν έκαμε τη ζωή των πολιτών μαρτύριο; Γιατί να μη συμβεί άλλη μία;

Θα συμβεί και θα παρασυμβεί. Όπως σε βλέπω και με βλέπεις. Οι πολιτικοί αυτού του τόπου δε μπορούν να διαχειριστούν την κατάσταση, δεν αφήνουν όμως και την καρέκλα τους για να δούμε τι στο διάολο θα κάνουμε. Ό,τι και να σκεφτούμε, σκοντάφτει πάνω στη λέρα τους. Ό,τι και να κάνουμε, εξοστρακίζεται πάνω στα ορατά και τ’ αόρατα δίκτυα της εξουσίας τους.

Παντολέων Φλωρόπουλος
Παντολέων Φλωρόπουλοςhttps://pantoleon.gr
... γεννήθηκε στη Μυρτιά της Αιτωλίας το 1955. Ζει στο Αγρίνιο από το 1984. Εργάστηκε στο τοπικό ραδιόφωνο (1990 – 1992) και ξανά την περίοδο 1994 - 1996. Ιδρυτής και συντάκτης του σατιρικού “αραμπά” του Αγρινίου (1991 – 1997). Εκδότης και δημοσιογράφος της εβδομαδιαίας τοπικής εφημερίδας “Αναγγελία” (2000) μέχρι τον Ιούλιο του 2017, έκτοτε δε, τακτικός συνεργάτης της. Έχει γράψει ποίηση, 168 παραμύθια και 1.111 χρονογραφήματα, κατέγραψε εκατοντάδες λαϊκούς μύθους και θρύλους, ενώ δημοσίευσε πολλές χιλιάδες πολιτικά και πολιτιστικά άρθρα. Το πρώτο του βιβλίο, “η πολιτεία των λουλουδιών” (παραμύθι) κυκλοφόρησε το 1980. Τα βιβλία του κυκλοφορούν σε συλλεκτικές εκδόσεις λίγων αντιτύπων.
spot_img

Διαβάστε επίσης: