Μία πολυετής, όσο και ανούσια δικαστική διαμάχη μεταξύ πρώην μελών του Συλλόγου Εθελοντών Αιμοδοτών Αγρινίου, αν και ο εισαγγελέας την έβαλε ήδη δύο φορές στο αρχείο, επανέρχεται στην επικαιρότητα με… επερώτηση στη Βουλή, η οποία υπογράφεται από την βουλευτή της Αιτωλοακαρνανίας Νίκη Φούντα και τον συνάδελφό της βουλευτή της ΔΗΜΑΡ Νίκο Τσούκαλη.
Ιδού ο καλύτερος τρόπος για να πάψουν οι πολίτες να υπηρετούν τον εθελοντισμό. Όταν οι καλύτερες των προθέσεων και οι πιο ενθουσιαστικές προσφορές ενός πολίτη στην κοινωνία μετατρέπονται σε αφορμές για να σε τυλίξει ο κάθε καχύποπτος σε μία κόλα χαρτί, ε, ναι, τι μένει πια;
Ο καβγάς ξεκίνησε πριν τρία χρόνια. Στις 8 Μαρτίου του 2010 ο Κώστας Μαμασούλας έκαμε καταγγελία στο Πρωτοδικείο Αγρινίου για παράνομη τροποποίηση του καταστατικού του Συλλόγου. Κατόπιν ένορκων εξετάσεων των μελών του Δ.Σ. και με βάση τα στοιχεία που προσκόμισαν, η υπόθεση μπήκε στο αρχείο, ύστερα και από δήλωση του ίδιου του μηνυτή στον εισαγγελέα ότι δεν επιθυμεί τη συνέχιση της ποινικής διαδικασίας.
Όμως στις 30 Νοεμβρίου 2010 ο Κώστας Μαμασούλας επανέρχεται. Κάνει νέα καταγγελία στον εισαγγελέα Πρωτοδικών Αγρινίου. Αυτή τη φορά διατείνεται ότι το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου ελάμβανε κρυφά και παράνομα οικονομικές ενισχύσεις από Δημόσιους Φορείς και ότι υπάρχουν ενδείξεις κακοδιαχείρισης και απιστίας από τον Πρόεδρο του Συλλόγου Χρήστο Αμπλιανίτη.
Από τα αποδεικτικά στοιχεία της εξεταζόμενης προκαταρκτικής δικογραφίας προέκυψε ότι: Πράγματι ο Σύλλογος Εθελοντών Αιμοδοτών έλαβε δύο φορές οικονομική ενίσχυση από τον ΟΠΑΠ, τη μία 3.000 ευρώ (στις 10 Μαρτίου 2005) και την άλλη 2.000 ευρώ (20 Ιουλίου 2005). Τα χρήματα αυτά δόθηκαν νόμιμα και κατατέθηκαν, όπως ορίζει ο Νόμος, στο λογαριασμό που διατηρούσε ο Σύλλογος στην Τράπεζα Αττικής. Αναγράφηκαν δε στο Βιβλίο Εσόδων του Συλλόγου, υπάρχουν δε σχετικές ανακοινώσεις ευχαριστιών προς τον ΟΠΑΠ. Εκτός από αυτά, ο Σύλλογος έλαβε τον Μάρτιο του 2006 και οικονομική ενίσχυση 3.000 ευρώ από τα Κρατικά Λαχεία, χρήματα που επίσης κατατέθηκαν νόμιμα στον ίδιο λογαριασμό του Συλλόγου. Να τονιστεί δε ότι οι οικονομικές ενισχύσεις δηλώθηκαν από τον Σύλλογο στις δηλώσεις φορολογίας. Για τις επιχορηγήσεις αυτές (σύμφωνα με την δικαστική απόφαση) “ουδέποτε διαπιστώθηκε κάτι παράτυπο από τον έλεγχο των Εξελεγκτικών Επιτροπών και γενικά η οικονομική διαχείριση ήταν άψογη και γι’ αυτό τον λόγο προσυπογράφονταν από όλους (ακόμα και από τον μηνυτή) οι απολογισμοί κάθε έτους”.
Πέντε ολόκληρα χρόνια μετά την είσπραξη αυτών των χρημάτων ο μηνυτής ισχυρίστηκε ότι δεν έγιναν έτσι τα πράγματα. Είπε ότι πιθανότατα αυτές οι ενισχύσεις δίνονταν μέσω των προσωπικών λογαριασμών του Προέδρου Χρήστου Αμπλιανίτη. Ανοίχτηκαν και οι προσωπικοί λογαριασμοί του Προέδρου, ουδέν όμως εφάνη. Καμία κρυφή συναλλαγή με Δημόσιο Φορέα, καμία κατάθεση. Και πώς θα μπορούσε άλλωστε; Το Δημόσιο δεν κάνει καταθέσεις σε προσωπικούς λογαριασμούς…Για την διερεύνηση όλων αυτών κλήθηκαν και κατέθεσαν τη μαρτυρία τους πολλά άτομα, εντελώς άσχετα με τον Σύλλογο, τα οποία φυσικά ταλαιπωρήθηκαν αφάνταστα, όντας απλοί πελάτες του (υδραυλικού στο επάγγελμα) Χρήστου Αμπλιανίτη, επειδή κατέθεσαν κάποια μικροποσά για εργασία που του όφειλαν! Είναι χαρακτηριστικό ότι εξετάστηκε ακόμα και πρόσωπο για επιστροφή εγγύησης ενοικίου που κατατέθηκε σε λογαριασμό του Χρήστου Αμπλιανίτη και αφορούσε διαμέρισμα που είχε ενοικιάσει η κόρη του στην Αθήνα!
Η εξήγηση που δίνεται από τους εμπλεκόμενους για την επιμονή του Κώστα Μαμασούλα να καταγγέλλει απανωτά και αδιάκοπα τον Σύλλογο, τρία χρόνια τώρα όπου μπορεί, είναι ότι η συμπεριφορά του αυτή σχετίζεται με το γεγονός ότι, όντας επί εικοσαετίαν μέλος του Συλλόγου, διαγράφηκε με την σύμφωνη γνώμη της Γενικής Συνέλευσης, στις 15 Μαΐου 2009, επειδή, καθώς λένε, δημιουργούσε συνεχώς επεισόδια. Ένα χρόνο μετά την διαγραφή του ο κ. Μαμασούλας αρχίζει (το 2010) τις μηνύσεις και τις καταγγελίες, ιδρύει δε… δικό του Σύλλογο Εθελοντών Αιμοδοτών, γεγονός που προσδίδει πλέον άλλη διάσταση στο όλο θέμα, αφού, πλέον, η διαμάχη δεν αφορά πρόσωπα, αλλά Συλλόγους, όπου ο νέος, για να επικρατήσει, θέλει ν’ απαξιώσει τον παλιό δια της κακοφημίας, ακόμα και αν δεν αποδειχτεί τίποτε στα δικαστήρια! Το μόνο κίνητρο που θα μπορούσε κανείς να διαγνώσει πίσω από τις επίμονες προσπάθειες του κ. Μαμασούλα είναι η γλυκυτάτη εν τέλει καρέκλα του Προέδρου. Τι άλλο να σκεφτεί κανείς…
Τα πράγματα όμως έχασαν τον ευτράπελο χαρακτήρα τους και σοβάρεψαν, όταν στις 20 Μαρτίου 2013 οι βουλευτές της ΔΗΜΑΡ Νίκη Φούντα και Νίκος Τσούκαλης υιοθετούν τις καταγγελίες και καταθέτουν Ερώτηση στους Υπουργούς Οικονομικών και Υγείας στη Βουλή. Με το κύρος της βουλευτικής τους ιδιότητας ζητούν… ταχύτατη επίσπευση της διαδικασίας για την διερεύνηση των οικονομικών στοιχείων του Συλλόγου Εθελοντών Αιμοδοτών, λες και ήταν κάνας Δημόσιος Οργανισμός που διαχειρίστηκε πακτωλούς χρημάτων και κάποιοι εκεί τα έφαγαν καραμέλες! Αλήθεια, αυτά τα χρήματα του ΟΠΑΠ και των Κρατικών Λαχείων, σύνολο 8.000 ευρώ που δόθηκαν την χρονική περίοδο 2005 – 2006, αν ήταν όντως παράνομα, αν όντως είχαν φαγωθεί από τον Πρόεδρο, με πόσα και ποια άλλα χρήματα λειτούργησε ο Σύλλογος;
Οι δύο βουλευτές πήραν από τα αρμόδια Υπουργεία την απάντηση που ζητούσαν, όμως το ερώτημα για την κοινωνία (και ειδικά για όσους έταξαν εαυτόν στον εθελοντισμό) παραμένει: Να ζει κανείς ή να μη ζει; Που πάει να πει: Ν’ ασχολείται κανείς με την κοινωνική προσφορά ή να μην ασχολείται; Διότι, αν είναι να συκοφαντείται τόσο ελαφρόμυαλα, όσο συκοφαντήθηκαν ο Χρήστος Αμπλιανίτης και τα υπόλοιπα μέλη του τότε Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Αιμοδοτών, καλύτερα… να λείπει! Έτσι δεν είναι, κυρία Φούντα και κύριε Τσούκαλη; Πώς θα «μαζευτεί» τώρα από την Κοινή Γνώμη η δεδομένη εντύπωση που – σε πείσμα του κ. εισαγγελέα – προκάλεσε η δημοσιευμένη σε όλα τα Τοπικά Μέσα Ενημέρωσης Ερώτησή σας στη Βουλή; Πόσα απ’ αυτά θ’ ασχοληθούν άραγε με την αναλυτική απάντηση στο ερώτημά σας και πόσοι αναγνώστες θα επανέλθουν στην ανάγνωση του ζητήματος με τη σκέψη ότι μπορεί και ν’ αδικήθηκε ο κ. Αμπλιανίτης; Για πόσα χρόνια ακόμα θα εξηγεί την ιστορία της ζωής του σε κάθε συνομιλητή του ο άνθρωπος αυτός; Και μην πει κανείς «γιατί δεν έκανε μήνυση ν’ αμυνθεί». Η απάντηση στο σχόλιο αυτό περιττεύει για λόγους που ο καθένας γνωρίζει… Το σίγουρο είναι ένα: Ο Εθελοντισμός επλήγη κατάκαρδα ούτως ή άλλως… Η ζημία που υπέστη η κοινωνία είναι βαριά, διότι εξ αιτίας αυτής της δυσάρεστης ιστορίας σταμάτησαν να εργάζονται ήδη αρκετές ψυχές που έθεταν εαυτόν ανιδιοτελώς στην υπηρεσία του κοινωνικού συνόλου, απετράπη δε η εκδήλωση ενδιαφέροντος από άλλους…
