Αρνούνται τα δίπολα πολλοί, που κοιτούν την πραγματικότητα με τα μάτια οραμάτων, κι όμως αυτά είναι εδώ, άλλοτε κραυγαλέα, άλλοτε υπόγεια. Με τις αποχρώσεις τους, με τις υποδιαιρέσεις τους να σέρνονται πίσω τους, αλλά είναι εδώ.
Από το μπρος και το πίσω, το 0 και το 1, το αρσενικό και το θηλυκό. Τον Θεό και τον Διάβολο. Η ζωή τα χρειάζεται όπως ο υπολογιστής λειτουργεί με λογισμικό του 0 και 1, του ON και OFF.
Το πνεύμα τα χρειάζεται για να ξεχωρίσει το καλό από το κακό, το χρήσιμο από το άχρηστο. Ατέλειωτες αναλύσεις ανά τους αιώνες, από τότε που ο άνθρωπος ήθελε να εξερευνήσει τον εαυτό του.
Απ’ την πολλή γιορτή της Δημοκρατίας, δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει.
Φιλοσοφίες, θρησκείες, ξεστρατίσματα και επαναφορές. Ο Ιωάννης στην Αποκάλυψη τα έβαλε τα δίπολα να παλεύουν κι ευχήθηκε happy end, όπως θα έκανε στις προσευχές του.
Ατέλειωτοι οι συνδυασμοί, όπως ατέλειωτα και τα ανθρώπινα μυαλά. Με ένα διαρκές έμβολο από άπειρα εξαρτήματα προχωρά η ανθρωπότητα. Πότε μπρος, πότε πίσω, παίρνει κίνηση. Με αδικίες. Το άδικο είναι ο καπνός που βγάζει αυτή η κίνηση, όπως στα παλιά τραίνα. Το άδικο δεν πρέπει να θολώνει το βλέμμα, τον στόχο που είναι το ταξίδι, το τρένο να κινηθεί.
Δολοφονήθηκαν σκιτσογράφοι που ήταν στον έναν πόλο, εξέφραζαν άποψη, είχαν ξεπεράσει τα «μη» και υπηρετούσαν την δική τους διάθεση να νικηθεί το κακό. Με τον θάνατό τους αναδείχθηκε η αξία της ελευθερίας, της ζωής, η απόλυτη συνθήκη ευημερίας. Την θεωρούσαμε αυτονόητη και να που απειλείται.
Εποχή που γυρνάμε και κοιτάμε τα βασικά. Η πληροφόρηση έχει ανεβάσει τον ρυθμό που κυκλοφορεί το αίμα των ιδεών στις φλέβες της ανθρωπότητας. Μολυσμένα αίματα, ιοί και καρκινώματα κυκλοφορούν πια ραγδαία. Μια νέα εποχή ξεκινά με την επανάσταση της πληροφορίας. Το «πίσω» τραβάει το «μπροστά». Το «μπροστά» ευαισθητοποιεί.
Στον μικρόκοσμό της η χώρα, στη δίνη της κρίσης, διερωτάται προς τα πού να πάει. Η Ευρώπη , μέσα από την φθορά της, μετά απ’ τον κρότο αυτού του γεγονότος, λάμπει για την πίστη της σε αξίες που διασφαλίζουν τα στοιχειώδη για την ελεύθερη ζωή. Όσο διατηρούνται ζωντανές (παρά την φαινομενική υποκρισία), η Ελλάδα που τις εμφύσησε δεν μπορεί να απουσιάζει.
