Ξέρεις τι παναπεί για την οικονομία μιας χώρας να χορηγεί 700.000 συντάξεις σε άτομα ηλικίας κάτω των 60 ετών; Σημαίνει ότι θα πληρώνει αυτές τις συντάξεις (ένα δις ευρώ το χρόνο) για σαράντα χρόνια, μέσο όρο! Και ρωτάς: Από πού; Πώς;
Ναι, βεβαίως, δεν θα ήταν κακό να γίνεται αυτό, υπό τον όρο ότι η Ελλάδα θα ήταν μια πλούσια χώρα και, πριν απ’ αυτό, είχε φροντίσει για απονομή εισοδηματικής δικαιοσύνης στους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα. Μας αρέσει να κρίνουμε το σύστημα, να κατακεραυνώνουμε τον καπιταλισμό, να το παίζουμε αριστεροί επαναστάτες ή δεξιοί υπερπατριώτες, επί της ουσίας όμως, τα νούμερα… δε βγαίνουν.
Δεν έβγαιναν ποτέ. Λοιπόν… ο πενηντάρης που χάνει το μαγαζί του ή χάνει τη μισθωτή δουλειά του στο μαγαζί που έβαλε λουκέτο, σε τι διαφέρει από τον συνομήλικό του που απολαμβάνει σύνταξη από τα σαράντα πέντε του; Θα πεις, ότι καλό θα ήταν το άλλο: Ν’ απολαμβάνει σύνταξη ο κάθε πενηντάρης που έμεινε ξαφνικά στον άσσο. Εντάξει. Αλλά το μαγαζί που λέγεται «κράτος» έκλεισε, πάει, χρεοκόπησε. Λέμε ότι φταίνε οι προδότες οι πολιτικοί γι’ αυτό. Ουδεμία αντίρρησις! Με τη διαφορά ότι: Δεν φταίνε για τον λογαριασμό που επιχειρούν τώρα να πληρώσουν και δε μπορούν. Φταίνε για τότε, παλιά, που έκαναν παραγγελίες στο γκαρσόνι και φώναζαν «φέρε» και «φέρε». Κι εμείς χειροκροτήσαμε! Για κείνο φταίνε οι προδότες οι πολιτικοί.
Όχι για τούτο. Για κείνο θα έπρεπε να στηθούν αγχόνες στο Σύνταγμα. Όχι για τούτο. Όποιος όμως και να φταίει, το θέμα είναι ότι οι συντάξεις αυτές δεν μπορούν να πληρώνονται πια. Κι από την άλλη, η επόμενη γενιά που θα καλείται κάθε μήνα να τις πληρώνει για τριάντα χρόνια, τι φταίει;
