Ο μπάρμπα Γιώργος λατρεύει τ’ άλογα, θα ήθελε πολύ να έχει ένα δικό του, αλλά είναι 85 χρονών, δεν μπορεί να το συντηρήσει. Έμαθε ότι στο Παναιτώλιο έχει ένας δύο άλογα, ζήτησε από το γιο του να τον πάει να τα δει. Τον πήγε ο γιος του, τον άφησε ν’ απολαύσει τα άλογα κι έφυγε.
Μίλησε ο μπάρμπα Γιώργος με τον ιδιοκτήτη των αλόγων, του είπε για την αγάπη του, του ζήτησε να χαζέψει για λίγο τα ζώα του. Σε λίγο θα τ’ άφηνε ελεύθερα να βοσκήσουν. Άνοιξε την πόρτα, το ένα πήγε στο χωράφι, το άλλο κατέβηκε το δρόμο και πήγε σ’ ένα χωράφι μακριά και στάθηκε σ’ ένα σημείο.
– Μα τι κάνει αυτό;
Ρώτησε ο μπάρμπα Γιώργος.
– Πριν έξι μήνες πέθανε το ταίρι του, το έχουμε θάψει εκεί. Και, όταν το αφήνουμε, πάει και κάθεται πάνω από το νεκρό του ταίρι…
Ο μπάρμπα Γιώργος δάκρυσε. Γύρισε το κεφάλι του να μην τον βλέπουν.
