Υπό τον τίτλο «Γιάννης Υφαντής: Η επανάσταση ως βιολογική ευφροσύνη» δημοσιεύτηκε στις 18 Απριλίου 2013 μια συνέντευξη του Γιάννη Υφαντή στο ηλεκτρονικό περιοδικό «Αναγνώστης», πρώην (έντυπο) «Διαβάζω». Τη συνέντευξη υπογράφει η Γεωργία Οικονομοπούλου και την κατέγραψε στη Ραΐνα, «στην κοιλάδα της Αιτωλίας, στην οικογενειακή αγροικία», όπου «του πρωτοσυστήθηκε η ποίηση», όπως αφηγείται ο ίδιος:

«Στο παραγώνι, ή κάτω απ’ τ’ άστρα, κι ακόμα στον ίσκιο όπου αρμαθιάζαμε τον καπνό, άκουσα τα πρώτα ποιήματα, τα πρώτα παραμύθια, τους πρώτους θρύλους, από τον πατέρα μου. Σε γιορτές του σπιτιού άκουσα τα πρώτα τραγούδια. Η μάνα μου συχνά τραγουδούσε στον αργαλειό και όλο τούτο, τραγούδια και μαγικά υφαντά μ’ έκαναν να πιστεύω ότι η μάνα μου είναι αν όχι μάγισσα τουλάχιστον νεράιδα.

Θα ήμουν δεκατριών όταν ένα καλοκαιρινό βραδάκι άκουσα στο καινούργιο μας ραδιόφωνο έναν λόγο που δεν ήταν η ποίηση που ως τότε ήξερα, τα πεζά ή τα παραμύθια που ως τότε ήξερα. Και παρόλ’ αυτά ήταν ένας λόγος πολύ ευφρόσυνος, μαγικός. Κάποιος διάβαζε (μπορεί κι ο ίδιος ο Ρίτσος) την Κυρά των Αμπελιών. Έτσι μπήκα στη μοντέρνα ποίηση, στον ελεύθερο ανομοιοκατάληκτο στίχο.

Σα δημιουργία, η ποίηση μπήκε στη ζωή μου ανεπαισθήτως. Και για να παίξουμε λίγο με τον πλατωνικό μύθο, την επέλεξα όταν δίνονται οι λαχνοί στις ψυχές».

Η συνέντευξη του Γιάννη Υφαντή τελειώνει με την απάντησή του στο ερώτημα: «Η επανάσταση (σαν τη δευτέρα παρουσία) δεν ξέρετε πού θα σας βρει… γίνεται κάθε στιγμή – επαναλαμβάνω στίχους σας. Πώς η επανάσταση είναι (είναι;) σήμερα εφικτή;  Πώς την εννοείτε;»:

«Ναι,  για τις συνειδήσεις τις “πάμφωτες σαν καλοκαίρι” η επανάσταση που αναφέρω στο ποίημα τούτο, είναι εφικτή. Γίνεται εκεί που υπάρχει “το ζεν της κάθε στιγμής”. Υπάρχει εκεί που υπάρχει η τέχνη του ζην. Αναφέρθηκα προηγουμένως στην άμεση δημοκρατία. Δεν θα περιμένω να μου τη φέρουν οι Παπαντρέου και οι Βενιζέλοι σε πεντακόσια χρόνια, θα τη φέρω εγώ τώρα εδώ μέσα στη ζωή μου, στο άτομό μου, στην παρέα μου, παντού όπου μπορώ. Δεν θα περιμένω να γίνω δίκαιος όταν φτάσουμε σε μια κοινωνία δικαιοσύνης. Θα είμαι δίκαιος έτσι κι αλλιώς, τώρα, εδώ, κάθε στιγμή. Κι όχι επειδή πρέπει, αλλά γιατί αυτό κατάντησε πια να είναι σχεδόν μια βιολογική ευφροσύνη».

* Μπορείτε να τη διαβάσετε ολόκληρη στο ηλεκτρονικό περιοδικό «Αναγνώστης»

Τύμπανο 3 / Απρίλιος – Μάιος 2013

Ενεργειακό Νόρα Καρατσικάκη - Κλινικός Διαιτολόγος - Διατροφολόγος
SHARE
Προηγούμενο άρθροΧαϊκού ποίηση
Επόμενο άρθροΗ Οπλοφορία των Ονείρων… 1
AgrinioVoice.gr. Καθημερινή και πολυδιάστατη ενημέρωση για το Αγρίνιο και την Αιτωλοακαρνανία. Με την υποστήριξη της "Αναγγελίας".