Όλοι οι άνθρωποι είναι εκτεθειμένοι σε διάφορες μορφές ακτινοβολίας στη διάρκεια της καθημερινής ζωής τους. Η ραδιενέργεια είναι μία μορφή ακτινοβολίας, αν και όχι ορατή στο ανθρώπινο μάτι, που ερχόμαστε συνεχώς σε «επαφή» αφού όχι μόνο την λαμβάνουμε αλλά και εμείς οι ίδιοι την εκπέμπουμε προς το περιβάλλον.

Οι γνωστές σε όλους μας ακτίνες α, β και γ είναι τρία είδη ραδιενέργειας. Κάποια άτομα (ραδιενεργά στοιχεία) φέρουν ασταθείς πυρήνες με αποτέλεσμα να μπορούν να διασπαστούν αυθόρμητα εκπέμποντας μια μορφή ενέργειας δηλαδή ένα από τα είδη ακτινοβολίας. Τα προϊόντα που εκβάλλουν προς το περιβάλλον μπορούν να θεωρηθούν από επικίνδυνα έως και θανατηφόρα για τον ανθρώπινο οργανισμό.

Πώς όμως κάτι που μπορεί να μας βλάψει, το εκπέμπουμε εμείς οι ίδιοι και το φυσικό περιβάλλον προς τα εμάς;

Στο σώμα μας υπάρχουν εξίσου άτομα που αντιδρούν και διασπώνται εκλύοντας πολλές μορφές ενέργειας. Η ραδιενέργεια όπως και ο ηλεκτρισμός έχει επίπεδα ενέργειας. Το ρεύμα για παράδειγμα μπορεί να το δεχθεί ο οργανισμός νιώθοντας απλά ένα τσίμπημα χωρίς αυτό όμως να έχει κάποια σημαντική επίπτωση προς τον ίδιο, αλλά σε μεγαλύτερο επίπεδο μπορεί να τον σκοτώσει ακαριαία. Η ραδιενέργεια που εκβάλλει ο άνθρωπος και δέχεται από το φυσικό πάντα περιβάλλον είναι σε επίπεδα όπου δεν υπάρχει κάποια ανησυχία διότι ο οργανισμός είναι ρυθμισμένος να αποβάλλει τα «κατεστραμμένα» κύτταρα και να αναπλάθει καινούργια αντικαθιστώντας τα. Οι τροφές που λαμβάνει ο άνθρωπος από το φυσικό περιβάλλον βοηθούν σημαντικά στην προστασία του οργανισμού από τις φυσικές ραδιενεργές πηγές.

Οι περισσότεροι από μας γνωρίσαμε τη ραδιενέργεια μέσα από τις πιο άσχημες δυνατότητές της: το πυρηνικό ατύχημα στο Τσερνομπίλ και τη ρίψη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα. Η έκθεση στα μεγαλύτερα επίπεδα ραδιενέργειας προκαλεί άμεσες βλάβες στα ζωτικά όργανα και θάνατο σε λίγες ώρες, κατεβαίνοντας σε επίπεδο ενέργειας τα πρώτα συμπτώματα είναι η ναυτία και ο εμετός. Ανάλογα το ποσό ενέργειας που θα δεχθεί ένας οργανισμός μπορεί να επιβιώσει έχοντας σοβαρά προβλήματα υγείας ή να οδηγηθεί σε θάνατο με την πάροδο του χρόνου.

Η εξέλιξη της ανθρώπινης δραστηριότητας έχει αυξήσει τις πηγές όπου σήμερα δεχόμαστε ραδιενέργεια, όπως: κάπνισμα, μαγείρεμα με φυσικό αέριο, πυρηνικά, ιατρικές εφαρμογές, απόβλητα βιομηχανιών, εργοστάσια τσιμέντου και άλλων δομικών υλικών, κεραμικά σκεύη κ.λπ. Όταν δεχόμαστε μία ποσότητα ραδιενέργειας υπάρχει ένας χρόνος παραμονής στο σώμα μας. Για παράδειγμα, σε μια ιατρική εξέταση που χρησιμοποιούνται τέτοιου είδους ακτινοβολίες με μικρή ποσότητα ενέργειας, ο χρόνος παραμονής κυμαίνεται από 3 μήνες έως 25 χρόνια. Η συσσώρευση ραδιενέργειας σε έναν οργανισμό σήμερα αποτελεί από τις πιο κύριες αιτίες καρκίνου στον πλανήτη. Πέραν αυτού έχει την ικανότητα να επεμβαίνει στη δομή του DNA προκαλώντας σημαντικές βλάβες και στον ίδιο αλλά και στην υγεία των μεταγενέστερων γενεών. (μεταλλάξεις, σύνδρομο down, κ.λπ.)

Η μεταφορά ραδιενέργειας όμως δεν περιορίζεται στην απευθείας έκθεση ή μόνο στις παραπάνω πηγές. Η φύση είναι εκείνη που δέχεται το μεγαλύτερο πλήγμα. Τα τελευταία χρόνια έχει επισημανθεί ότι οι τροφές που λαμβάνουμε πλέον περιέχουν ραδιενεργά κατάλοιπα που υπάρχουν στο έδαφος και το νερό! Τα αποτελέσματα με την πάροδο των χρόνων όλοι μπορούμε να τα αναλογιστούμε, το ερώτημα είναι «Μπορούμε να το αλλάξουμε;»

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here