Η μεγάλη συζήτηση που υπάρχει τις τελευταίες εβδομάδες στο Αγρίνιο για τους επενδυτές και τα συνεχή δημοσιεύματα με ονοματολογία υποψηφίων, κεντρίζουν το ενδιαφέρον των φιλάθλων. Εκείνο που πρέπει ν’ αναδειχτεί βέβαια είναι η αντιθετική πορεία του Παναιτωλικού με το συνεχώς υποβαθμιζόμενο Ελληνικό Ποδόσφαιρο. Αυτό ακριβώς είναι το στοιχείο που θα προσελκύσει τους επενδυτές να καταθέσουν την πρότασή τους στην ΠΑΕ. Και αυτό είναι ένα πολύ βασικό στοιχείο πάνω στο οποίο πρέπει να βασιστεί η όλη διαδικασία.

Δεκατρία χρόνια πριν, όταν ο Ζαγοράκης σήκωνε το Ευρωπαϊκό στον αέρα του «Ντα Λουζ», άνοιγε διάπλατα ένας δρόμος προοπτικής για το Ελληνικό ποδόσφαιρο, ο οποίος βέβαια έκλεισε πολύ γρήγορα. Στον Παναιτωλικό η προοπτική αυτή εκφράστηκε από τον Κωστούλα και τον Τσιάρα (για όσο ασχολήθηκε), οι οποίοι έδωσαν τότε βαθιά ώθηση, ώστε ο Τίτορμος να αφήσει πίσω του τα πέτρινα χρόνια. Η σταδιακή και συνεχόμενη πτώση του Ελληνικού Ποδοσφαίρου τα τελευταία χρόνια δεν επηρέασε άμεσα τον Παναιτωλικό, ο οποίος, παρά τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετώπισε, κατάφερε να διανύσει -τουλάχιστον μέχρι σήμερα- μία άκρως διαφορετική κατεύθυνση από την γενικότερη υποβάθμιση. Και δεν αναφερόμαστε μόνο στο αγωνιστικό κομμάτι…

Ο Τίτορμος είναι το πιο φωτεινό παράδειγμα της χώρας τα τελευταία χρόνια. Με ανόδους που βάφτηκαν από… «αίμα, δάκρυα κι ιδρώτα», ο Παναιτωλικός έφτασε στην Σούπερ Λιγκ μετά από 34 ολόκληρα χρόνια. Σήμερα τα «καναρίνια» εξασφαλίζουν την συμμετοχή τους στην πρώτη κατηγορία για έκτη φορά στα τελευταία εφτά πρωταθλήματα και είναι η μοναδική ομάδα (πλην των «μεγάλων») που κάνει συνεχώς έργα βελτίωσης -και επέκτασης- του γηπέδου και των εγκαταστάσεών του. Δεν είναι τυχαία η έκπληξη όσων έρχονται στο Αγρίνιο από Ελλάδα και Ευρώπη, αφού δεν περιμένουν να βρουν τέτοιες εγκαταστάσεις σε μία μικρομεσαία ομάδα της Ελλάδας… Οι πολυδάπανες επενδύσεις δηλαδή του Φώτη Κωστούλα, ακόμη κι αν το Emileon δεν ανήκει αποκλειστικά στον Παναιτωλικό, δημιουργούν μία βάση εκκίνησης για οποιονδήποτε επενδυτή.

Η γενικότερη εικόνα βέβαια της οικονομίας της χώρας είναι αποθαρρυντική, ωστόσο ο Παναιτωλικός μπορεί να έχει μεγάλους ίδιους πόρους και να εξισορροπήσει κάπως την κατάσταση. Διαθέτει πολύ κόσμο, ο οποίος διψάει για την ομάδα. Διαθέτει επίσης πολλούς νεαρούς ταλαντούχους ποδοσφαιριστές και εγκαταστάσεις, οι οποίες δίνουν τις ιδανικές συνθήκες στους προπονητές να «αναπαράγουν» ποδοσφαιριστές, οι οποίοι στη συνέχεια θα πωλούνται αδρά, δίνοντας πολλαπλό κέρδος.

Ο Παναιτωλικός είναι αν μη τι άλλο ένα έτοιμο club και λειτουργεί σωστά σε πολλά επίπεδα. Με λίγα λόγια είναι… «μαγαζί-γωνία» και, λίγο ή πολύ, κάπως έτσι τον βλέπουν οι περισσότεροι επιχειρηματίες: ως μαγαζί. Το μεγάλο ερωτηματικό στην ανάδοχη κατάσταση είναι να υπάρξει μία αντίστοιχη συνέχεια. Να συνεχίσει δηλαδή ο Παναιτωλικός να κάνει βήματα προς τα εμπρός, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι… θα βγει Ευρώπη ή ότι θα πάρει το πρωτάθλημα.

Η λογική, η νοοτροπία και η φιλοσοφία του Συλλόγου είναι τα στοιχεία που ΠΡΕΠΕΙ να προφυλαχτούν και σε καμία περίπτωση να μην εμπλακεί ο Παναιτωλικός στην διάχυτη μίζερη κατάσταση που επικρατεί στον χώρο. Και αυτός ο χαρακτήρας θα πρέπει να εκφράζεται κατά τον ίδιο τρόπο, αν όχι καλύτερα, από τον επόμενο επενδυτή…