Δείχνοντας ένα πολύ καλό πρόσωπο ο Παναιτωλικός, κέρδισε το απόγευμα του Σαββάτου τον Ατρόμητο εύκολα και σκόρπισε χαμόγελα στο Αγρίνιο. Η ομάδα του Μάκη Χάβου είχε σαφείς προσανατολισμούς στον αγωνιστικό χώρο και επιδεικνύοντας καλή ψυχολογία και πάθος απέδειξε πως μπορεί να συνδυάσει και θέαμα και ουσία. Το καλό τους αγωνιστικό πρόσωπο έδειξαν σχεδόν όλοι οι ποδοσφαιριστές, με κάποιους από αυτούς να έχουν σαφώς θεαματική βελτίωση στην απόδοσή τους και τελείως διαφορετική εικόνα σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν.

Πριν από το ματς του Σαββάτου «τα καναρίνια» προέρχονταν από σερί αποτυχιών και βρίσκονταν με την πλάτη στον τοίχο, με την έννοια πως μία νέα αποτυχία θα έφερνε την ομάδα σε δύσκολη βαθμολογική θέση με την πίεση αναπόφευκτα να αυξάνεται. Με αυτά τα δεδομένα η νίκη σε αυτό το ματς αποτελούσε μονόδρομο. Παρά τις δυσκολίες και την ιδιομορφία που έκρυβε το παιχνίδι, η εικόνα της ομάδας ήταν περισσότερο του αναμενομένου καλή και η βελτίωση ακόμη πιο θεαματική.

Το ποδόσφαιρο, όπως άλλωστε και όλα τα ομαδικά σπορ, είναι άθλημα ψυχολογίας. Το θέμα είναι πως για να αποκτήσει κάποιος καλή ψυχολογία (στην προκειμένη περίπτωση οι παίκτες του Παναιτωλικού) θα πρέπει να υπάρξει το ερέθισμα εκείνο, η αιτία που θα βοηθήσει να γίνει αυτό. Αυτό φαίνεται πως τους το έδωσε ο νέος τους προπονητής, είτε με την «ένεση ηθικού» που τους έκανε όλη την εβδομάδα, είτε με τους τακτικούς προσανατολισμούς που τους έδωσε μέσα στον αγωνιστικό χώρο.

Ο Παναιτωλικός του Σαββάτου κόντρα στον Ατρόμητο, ήταν ομάδα με ταυτότητα. Ήξερε τι ήθελε μέσα στον αγωνιστικό χώρο, αλλά είχε και τον τρόπο να το πετύχει. Με ποδοσφαιριστές αποφασισμένους να δώσουν ό,τι μπορούν και παίζοντας ποδόσφαιρο κατοχής με καθαρό μυαλό στην άμυνα και επιθετικές διαθέσεις από την αρχή, δεν άφησε περιθώρια αντίδρασης στον αντίπαλο. Οι ίδιοι παίκτες που σε προηγούμενα ματς πελαγοδρομούσαν και πήγαιναν φοβισμένοι στην μπάλα, αυτή τη φορά έδειξαν πλεόνασμα πάθους, έμπαιναν πρώτοι στη φάση και έδειξαν μέρος των πραγματικών τους δυνατοτήτων, γιατί απ’ ότι φάνηκε μπορούν να δώσουν ακόμη πιο πολλά.

Αυτός ο Παναιτωλικός κατάφερε και ξεσήκωσε τους φιλάθλους στην κερκίδα. Θύμισε παλιότερες καλές στιγμές, όταν με τον ίδιο προπονητή στον πάγκο έπαιζε καλό ποδόσφαιρο και στόχευε πιο ψηλά. Ο Ρόσα έκανε «παπάδες», ο Μύγας ήταν ασυγκράτητος και τον ένιωσαν οι αντίπαλοι και επιθετικά, ο Χαντάκιας αλάνθαστος και ουσιαστικός, ο Μαρκόβσκι ο φορ που χρειάζονταν, ο Μάκος αρχοντικός και πολύτιμος, κανείς δεν υστέρησε κανείς δεν έδειξε αδυναμίες. Όλοι ήταν αυτοί που έπρεπε λες και έπαιζαν άλλοι στα προηγούμενα ματς.
Αυτόν τον Παναιτωλικό θέλει να βλέπει ο κόσμος του και αν συνεχίσει έτσι θα καταφέρει πολλά. Μπορεί για φέτος να μην είναι εύκολο να διεκδικήσει κάποια υπέρβαση, όμως θα φέρει κι άλλο κόσμο στο γήπεδο και θα αποκτήσει συνοχή και αγωνιστική ταυτότητα που θα τον βοηθήσει στο μέλλον. Συν το ότι θα κερδίσει και παίκτες που με την μέχρι τώρα πρακτική και εικόνα, είχαν χάσει πολύ έδαφος και είχαν προβληματίσει. Αρκεί να συνεχιστούν οι προσπάθειες για σημαντική ενίσχυση και να μην υπάρξει επανάπαυση σε ότι έδειξε σε αυτό το ματς.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ