Οι εξελίξεις τις προηγούμενες ημέρες ήταν ραγδαίες για τον Παναιτωλικό και έφεραν αλλαγές τόσο σε διοικητικό όσο και σε προπονητικό επίπεδο. Πλέον διαμορφώνονται νέα δεδομένα και στα δύο αυτά κομμάτια, που έχουν να κάνουν με το μέλλον της ομάδας και την πορεία της στην μεγάλη κατηγορία. Το αν θα οδηγήσουν σε ακόμα καλύτερες μέρες ή σε αμφίβολες καταστάσεις, μένει να το δούμε και αποτελεί ένα μεγάλο ερωτηματικό.

Ο αγωνιστικός κατήφορος των τελευταίων αγωνιστικών και η εμφανής αδυναμία της ομάδας να βρει αντίδραση, έφεραν (όπως ήταν λογικό) την απομάκρυνση του Γιάννη Ματζουράκη από τον πάγκο της ομάδας. Σε μία σοφή κίνηση με θετικό αντίκτυπο σε πολλά επίπεδα, η διοίκηση επανέφερε στο Αγρίνιο τον Μάκη Χάβο που καλείται πλέον να αναμορφώσει τον τρόπο παιχνιδιού των κυανοκίτρινων και να τους επαναφέρει στις επιτυχίες. Έναν προπονητή που κατά την διάρκεια της πρώτης του θητείας στην ομάδα την έφτασε στην υψηλότερη βαθμολογική θέση που κατέκτησε ποτέ και παράλληλα την έκανε να αποδώσει ποδόσφαιρο αξιώσεων που πρόσφερε και θέαμα και ουσία.

Πλέον εφόσον διανύουμε το ξεκίνημα του δεύτερου μισού του πρωταθλήματος και με δεδομένη την βαθμολογική θέση των ομάδων, ο στόχος που είχε μπει στο ξεκίνημα της σεζόν είναι απίθανο να επιτευχθεί. Εκείνο που φαντάζει πιο εφικτό και λογικό, είναι να αποκτήσει ένα αγωνιστικό πρόσωπο που αφενός θα επιτρέπει την καλύτερη διαχείριση των αγώνων και αφετέρου θα φέρει τα αποτελέσματα που χρειάζονται ώστε να τελειώσει χωρίς άγχος και κινδύνους το πρωτάθλημα. Από εκεί και πέρα μπορούν να μπουν οι βάσεις για το επόμενο πρωτάθλημα και να δουλευτεί ένας κορμός ποδοσφαιριστών πάνω στην φιλοσοφία και τα πιστεύω του νέου προπονητή.

Δεν φτάνει όμως μόνο ο ερχομός του Χάβου για να αλλάξει η κατάσταση, αλλά χρειάζονται και δυνατές προσθήκες που θα βοηθήσουν ουσιαστικά στην κατεύθυνση αυτή. Να έρθουν παίκτες με προσωπικότητα και ποιότητα τέτοια που να μπορούν να συμβάλουν καθοριστικά στην αναβάθμιση της ομάδας στο αγωνιστικό κομμάτι και όχι να γίνουν κάποιες προσθήκες που δεν θα δύνανται να φέρουν καμία αλλαγή, πλην αυτής των ονομάτων των ποδοσφαιριστών. Χωρίς ουσιαστική ενίσχυση σε καίριες θέσεις, είναι δύσκολο να αλλάξουν οι ισορροπίες υπέρ του Παναιτωλικού σε σχέση με τις άλλες ομάδες.

Όσον αφορά τώρα τις αλλαγές στο διοικητικό επίπεδο, ίσως τα πράγματα να μην είναι τόσο επιφανειακά και να κρύβουν κινδύνους αναφορικά με το μέλλον της ομάδας πολύ σημαντικούς. Μπορεί ουσιαστικά η πολύ δουλειά να πέρναγε και να περνάει από τα χέρια του πρώην διευθύνοντος συμβούλου ή αντιπροέδρου και νυν προέδρου Μάκη Μπελεβώνη, όμως η συχνή επαφή του Φώτη Κωστούλα με τα δρώμενα στην ομάδα και στο ελληνικό ποδόσφαιρο, τον κρατούσαν «ζεστό» σε σχέση με την πορεία της, την εξέλιξή της και κατά συνέπεια με ότι χρειάζονταν για να γίνει ένα βήμα προς τα εμπρός, προς το καλύτερο.

Πλέον η δεδηλωμένη του πρόθεση για σταδιακή έστω απεμπλοκή από όλο αυτό, σίγουρα δημιουργεί μία αίσθηση ανασφάλειας και προβληματισμού, σε σχέση πάντα με το αν θα σταματήσει αυτή η εξελικτική πορεία. Γιατί κακά τα ψέματα, δεν είναι εύκολο να βρεθεί άλλος επενδυτής και μάλιστα επενδυτής που να έχει λόγους να τον δένουν με την ομάδα και που παράλληλα να είναι άνθρωπος με μεγάλη οικονομική επιφάνεια και όραμα για αυτή.

Συνεπώς το λεγόμενο «ξενέρωμα» του Φώτη Κωστούλα αναφορικά με την εμπλοκή του με το ποδόσφαιρο και τον Παναιτωλικό και η αλλαγή σελίδας με την παραίτησή του από την θέση του προέδρου της ΠΑΕ, δεν γίνεται να μην προβληματίσει και να μην εγείρει ερωτηματικά. Όσο κι αν ο ίδιος διαβεβαιώνει πως δεν θα σταματήσει να αποτελεί εγγυητή της ομαλής πορείας της ομάδας και της κάλυψης των όποιων αναγκών, αυτή η εξέλιξη ίσως αποδειχτεί πιο σοβαρή απ’ όλες, αφού έχει να κάνει με το μέλλον της ομάδας και την διατήρησή της στο υψηλό επίπεδο που βρίσκεται αυτή τη στιγμή.

2c - Coffee & Cigarettes

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ