Η αναγνώριση και διάγνωση θεμάτων ψυχικής υγείας στα παιδιά και εφήβους είναι ένα από τα δυσκολότερα αντικείμενα στον ιατρικό χώρο. Η αλλαγμένη ή διασπαστική συμπεριφορά μπορεί να σηματοδοτεί μια διαταραχή ή μια τυπική συμπεριφορά του αναπτυξιακού σταδίου του παιδιού.

Ο παιδοψυχίατρος είναι ο ειδικός γιατρός που αναλαμβάνει την διάγνωση και θεραπεία διαταραχών της σκέψη, του συναισθήματος και της συμπεριφοράς στα παιδιά και τους εφήβους. Ο ίδιος επίσης θα πρέπει να εξηγήσει την φύση της κατάστασης στους γονείς, να τους βοηθήσει να αντιμετωπίσουν την κρίση που περνάει η οικογένειά τους και να τους εκπαιδεύσει στην αντιμετώπιση μελλοντικών δυσκολιών που συνδέονται με την διαγνωσθείσα κατάσταση.

Η έγκαιρη θεραπευτική παρέμβαση και ο σχεδιασμός εξατομικευμένης προσέγγισης των διαταραχών του εκάστοτε ατόμου είναι πολύ σημαντικοί παράγοντες για την ορθή αντιμετώπιση.

Ο παιδοψυχίατρος αξιολογεί όλους εκείνους τους παράγοντες (ψυχολογικούς, βιολογικούς και κοινωνικούς) που διαπλέκονται στην εμφάνιση των διαταραχών της ψυχικής υγείας και παρέχει υπεύθυνη ιατρική φροντίδα, σεβόμενος τους κώδικες της ηθικής και της δεοντολογίας του επαγγέλματος.

Ο Χρήστος Γ. Τερνιώτης είναι Παιδοψυχίατρος που έχει το ιατρείο του στο Αγρίνιο.

Ολοκλήρωσε την ειδικότητά του στο Ψυχιατρικό τμήμα Παιδιών & Εφήβων του Ιπποκρατείου Γ.Π.Ν. Θεσσαλονίκης. Επίσης έχει προϋπηρεσία στο Πανεπιστημιακό Γ.Ν. Αλεξανδρούπολης και στο Γ.Ν. Παίδων Πεντέλης.

Έχει ολοκληρώσει την εξειδίκευσή του στη Συστημική Ψυχοθεραπεία & Συμβουλευτική στο Συστημικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης ενώ στη συνέχεια μετεκπαιδεύτηκε στη Συστημική Ψυχοθεραπεία εστιασμένη σε παιδιά και εφήβους.

Είναι κάτοχος Μεταπτυχιακού Τίτλου Σπουδών (MSc) στην Ειδική Αγωγή από το Πανεπιστήμιο της Ουαλίας, Ηνωμένου Βασιλείου (University of Wales,U.K).

Είναι επιστημονικά υπεύθυνος ιατρός στο κέντρο ημέρας ατόμων ΑΜΕΑ «Ηλιαχτίδα».

Έχει πλούσιο συγγραφικό και επιστημονικό έργο καθώς και ενεργή συμμετοχή σε εγχώρια και διεθνή συνέδρια με σημαντικό αριθμό παρουσιάσεων και δημοσιεύσεων.

Στο ιατρείο του αναλαμβάνει τη διάγνωση και θεραπευτική αντιμετώπιση όλου του φάσματος των περιστατικών που αφορούν την ειδικότητά του όπως αναπτυξιακές διαταραχές (αυτισμός), ΔΕΠ-Υ, συναισθηματικές – αγχώδεις διαταραχές (κατάθλιψη, διαταραχή πανικού, σχολική άρνηση, άγχος επίδοσης, άγχος αποχωρισμού, πένθος), φοβίες, διαταραχή εθισμού στο διαδίκτυο, ιδεοψυχαναγκαστικές διαταραχές, ψυχωτικές διαταραχές, διαταραχές διατροφής (ψυχογενή ανορεξία, βουλιμία), θέματα συμπεριφοράς (διαταραχές διαγωγής), σχέσεις παιδιών και εφήβων με γονείς. Έχει εξωτερική συνεργασία με ψυχολόγους, λογοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, ειδικούς παιδαγωγούς. Η συστημική ψυχοθεραπεία στην οποία έχει εξειδικευτεί θεωρείται η θεραπεία εκλογής σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο για παιδιά, εφήβους και γονείς.

Συνήθως όταν οι γονείς ακούν τον τίτλο της ειδικότητας, τρομάζουν. Φαντάζονται ότι για να απευθυνθεί κάποιος στη συγκεκριμένη ειδικότητα, θα πρέπει τα ζητήματα που απασχολούν τα παιδιά του ή ακόμα τους γονείς να είναι πολύ σοβαρά. Η πραγματικότητα είναι κάπως διαφορετική και ευτυχώς ημέρα με την ημέρα καταρρέουν συγκεκριμένοι μύθοι. Ο Παιδοψυχίατρος είναι ο μόνος αρμόδιος ιατρός για τη διάγνωση και το θεραπευτικό σχεδιασμό όλων των διαταραχών και δυσκολιών που εμφανίζονται από τη γέννηση ενός παιδιού έως και την ενηλικίωσή του. Σίγουρα συνεργάζεται με σχετικές ειδικότητες μη ιατρικές όπως του ψυχολόγου, του παιδαγωγού, του λογοθεραπευτή, του εργοθεραπευτή και άλλες συναφείς όμως ο ρόλος του παραμένει κεντρικός.

Τα πιο συχνά ζητήματα παραπομπής στην προσχολική ηλικία είναι θέματα που αφορούν τα αναπτυξιακά στάδια του παιδιού, συμπεριφορές του παιδιού, χειρισμοί των γονέων έναντι αυτών.

Στην παιδική ηλικία προεξάρχουν δυσκολίες που αφορούν τη σχολική επίδοση και συμπεριφορά, θέματα συγκέντρωσης και προσοχής, διαφόρων τύπων φοβίες.
Στην εφηβεία προεξάρχουν συναισθηματικού τύπου δυσκολίες του εφήβου, θέματα σχέσεων μεταξύ γονέων – εφήβων, αγχώδεις διαταραχές, διατροφικές διαταραχές, εθισμοί κάθε τύπου (διαδίκτυο, ουσίες).

Όσο αφορά τον μύθο πως η παρέμβαση γίνεται αυστηρά μέσω φαρμακευτικής αγωγής δεν ευσταθεί. Σίγουρα όπως σε κάθε ιατρική ειδικότητα υπάρχει αυτή η επιλογή, προεξάρχει όμως η ψυχοθεραπευτική και ψυχοπαιδαγωγική προσέγγιση των περιστατικών και στη συνέχεια αν χρειαστεί η φαρμακευτική βοήθεια γίνεται προσαρμοσμένη στις ανάγκες και απαιτήσεις κάθε περίπτωσης ξεχωριστά. Αυτές όμως οι περιπτώσεις αποτελούν τη μειοψηφία.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ